Mijn kind, je bent al lang uit huis Je bent volwassen, hebt een baan Herinnering

Maar soms verlang ik naar 't geruis Dat klonk als je vroeg op was gestaan

't Zachte geluid van een spelend kind Dat klonk door mijn ontwaken heen

't Gaat goed met jou, wat ik heerlijk vind Maar 't is iets vertrouwds dat plots verdween

Je hebt een eigen huis, een vriend Die van je houdt en kind, weet

Dat ik vind dat je dat al' verdient Maar bedenk dat ik het nooit vergeet

Je zacht doorklinkend ochtendspelen Zo heel vertrouwd, vroeg in de morgen

Ik heb dit in mijn hart tussen vele Dierbare herinneringen geborgen

de tederheid die sommige herinneringen geven als je door de jaren heen er aan terug denkt laten je even stil zijn van wat je bereikt heb

even in gedachten alles naar voren halen woorden van anderen die zijn blijven hangen even een moment van stilte en ook met verdriet die woorden gaven om er over na te denken te overwegen en te plaatsen

zoals een ieder groeit met wat anderen vanuit ervaringen en gevoelens die woorden uitten en laten blijken soms dat ook te hebben ervaren of er over nadenken om voor de toekomst iets er mee te doen

zovele mensen er zijn die dingen anders bekijken maar er nooit zorgeloos mee omgaan eigen gedachten, woorden en ervaringen maar ook die van anderen mee laten wegen

als blijkt dat er veel overeenkomsten zijn zonder dat er meer wordt verwacht dan enkel een gesprek een luisterend oor op dat moment of daarna zonder dat er iets is qua verwachtingen om bij elkaar in het leven verweven te worden

men vertel elkaar niet voor niets wees bewust van dat je leeft wat je doet en laat bewust iets doet zonder dat er iets gebeurd waarna je bewust met spijt moet bekennen dat het niet zover had behoeven te komen

het verlangen naar iets is waar je je bewust van moet worden door de indrukken die iemand kan maken overweldigend soms maar toch geplaatst moeten worden in de toekomst als een geheel of het wel haalbaar is vooral samen een toekomst ervaren

niet dat je bewust wordt dat een mooie indruk bepalend is voor je toekomst je levensvisie geheel veranderd tot het pijnlijke toe een verlangen naar iemand is overweldigend dat geef ik grif toe toch dat ik na verloop van maanden

bemerkte dat vele waardevolle zaken zoals vriendschappen die door de jaren zijn opgebouwd zomaar van tafel worden geschoven omdat gebeurtenissen van die mensen in je leven belachelijk gevonden worden terwijl het meest waardevolle van deze mensen in je leven juist het mooiste is wat je koester

daar hoort bezorgdheid ook bij even dat luisterend oor en geven om deze mensen dan vallen de gedachten en gevoelens zwaar om daarmee om te gaan van wat ga ik nu doen ? als aan mij de vraag wordt gesteld welke keuzes ik dan ga maken dan wrik en weeg ik en is dat ook te merken

de vele dingen die dan rond razen en uiteindelijk ben ik of jij degene die knopen door hakt samen of alleen verder te gaan in de toekomst en zonder vrees om met het idee alleen voor een toekomst te staan want alleen zijn is de vrees van velen doch sterkt degene die alleen durft te zijn

als uitdaging de nieuwe indrukken sterker bewust mee te maken met het verleden als basis en het heden en toekomst als materiaal om het leven waardevol te maken dat is iets wat mij in het geheel aanspreekt hetgeen je er zelf van maakt dat dit het mooiste is van mens zijn

in het leven er altijd bewust er mee bezig te zijn want rusten aan de zijde van de weg is iets wat niet de bedoeling is durf te zijn durf te leven durf te zijn wie je bent

Gedichten: lavandula Muziek: Unchained melody Floyd Cramer Cyberuncle