Odpowiedzialność prawna instruktora

0

No comments posted yet

Comments

Slide 1

Odpowiedzialność prawna instruktora Phm. Marta Borkowska

Slide 2

Odpowiedzialność karna – za naruszenia norm prawa karnego (popełnione przestępstwa) Odpowiedzialność cywilna – odpowiedzialność za wyrządzone szkody oraz za nienależyte wykonanie umów Wewnętrzna odpowiedzialność dyscyplinarna przed sądami harcerskimi Odpowiedzialność administracyjna – za naruszenia norm prawa administracyjnego Odpowiedzialność karnoskarbowa – za naruszenia przepisów skarbowych i finansowych Odpowiedzialność prawna w ZHP:

Slide 3

Warunki odpowiedzialności prawnej: Wina – czyli zły zamiar, świadoma wola popełnienia przestępstwa, możliwość osobistego przypisania odpowiedzialności. UWAGA: wina to również lekkomyślność i niedbalstwo – czyli naruszenie reguł ostrożności, które zgodnie ze zdrowym rozsądkiem powoduje szkodę lub niebezpieczeństwo Bezprawność – czyli naruszenie przepisów prawa UWAGA: bezprawność może polegać również na naruszeniu dobrych praktyk

Slide 4

Odpowiada karnie, kto: znieważa, niszczy, uszkadza lub usuwa godło, sztandar, chorągiew, banderę, flagę lub inny znak państwowy (RP lub państwa obcego); namową lub przez udzielenie pomocy doprowadza człowieka do targnięcia się na własne życie; nieumyślnie powoduje śmierć człowieka; powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu; powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia;

Slide 5

Odpowiada karnie, kto: sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać: 1) pożaru, 2) zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu, 3) eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych albo innego gwałtownego wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących) (…); sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia jw.; wyrabia, przetwarza, gromadzi, posiada, posługuje się lub handluje substancją lub przyrządem wybuchowym, materiałem radioaktywnym, urządzeniem emitującym promienie jonizujące lub innym przedmiotem lub substancją, która może sprowadzić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach; niszczy, poważnie uszkadza lub istotnie zmniejsza wartość przyrodniczą prawnie chronionego terenu lub obiektu, powodując istotną szkodę;

Slide 6

Odpowiada karnie, kto: grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona; stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia; ogranicza człowieka w przysługujących mu prawach ze względu na jego przynależność wyznaniową albo bezwyznaniowość; obcuje płciowo z małoletnim lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej albo doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, nadużywając zaufania lub udzielając w zamian korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy; znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny; wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15

Slide 7

Odpowiada karnie, kto: znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła; uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną; publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość; znieważa pomnik lub inne miejsce publiczne urządzone w celu upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby; znieważa zwłoki, prochy ludzkie lub miejsce spoczynku zmarłego; wbrew przepisom ustawy lub przyjętemu na siebie zobowiązaniu, ujawnia lub wykorzystuje informację, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją, wykonywaną pracą, działalnością publiczną, społeczną, gospodarczą lub naukową; bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo; w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie

Slide 8

Narażenie człowieka na niebezpieczeństwo: § 1. Kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeżeli na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Slide 9

Nieudzielenie pomocy § 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.

Slide 10

Wypadek komunikacyjny § 1. Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Slide 11

KONSEKWENCJE KARNE: Karami są: 1)   grzywna, 2)   ograniczenie wolności, 3)   pozbawienie wolności, 4)   25 lat pozbawienia wolności, 5)   dożywotnie pozbawienie wolności.

Slide 12

KONSEKWENCJE KARNE: Środkami karnymi są: 1)   pozbawienie praw publicznych, 2)   zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, 2a)  zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi, 2b)  obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, 2c)  zakaz wstępu na imprezę masową, 2d)  zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, 2e)  nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, 3)   zakaz prowadzenia pojazdów, 4)   przepadek, 5)   obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, 6)   nawiązka, 7)   świadczenie pieniężne, 8)   podanie wyroku do publicznej wiadomości.

Slide 13

Odpowiada cywilnie, kto Z winy swojej wyrządza drugiemu szkodę; z mocy ustawy lub umowy jest zobowiązany do nadzoru nad osobą, której z powodu wieku albo stanu psychicznego lub cielesnego winy poczytać nie można, ten obowiązany jest do naprawienia szkody wyrządzonej przez tę osobę; powierza wykonanie czynności drugiemu, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną przez sprawcę przy wykonywaniu powierzonej mu czynności, chyba że nie ponosi winy w wyborze albo że wykonanie czynności powierzył osobie, przedsiębiorstwu lub zakładowi, które w zakresie swej działalności zawodowej trudnią się wykonywaniem takich czynności; na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności; dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi

Slide 14

KONSEKWENCJE CYWILNE: Obowiązek naprawienia szkody: w zakresie poniesionej straty, w zakresie utraconych korzyści, zadośćuczynienie za krzywdę, koszty leczenia i pogrzebu, renta, koszty przygotowania do nowego zawodu.

Slide 15

Z (harcerskiego) życia wzięte…

Slide 16

Spóźniona drużynowa (1957) 12-letnia powódka w czasie zbiórki harcerskiej na podwórzu szkolnym w dniu 21.II.1957 r. została ugodzona w twarz kamieniem przez uczestniczkę zbiórki Marię S. W wyniku tego uderzenia powódka doznała okaleczenia i musiała się poddać bolesnym zabiegom zszywania ranki i wyciągania szwów. Z powodu choroby nie brała udziału w zajęciach szkolnych do 4.III.1957 r. Wypadek zdarzył się w czasie nieobecności drużynowej W., która wprawdzie zjawiła się na terenie szkolnym przed godz. 16, tj. przed wyznaczoną godziną zbiórki, lecz wpierw udała się do budynku szkolnego w celu przyniesienia materiałów potrzebnych do zajęć harcerskich. Dziewczynki w tym czasie samorzutnie zorganizowały zabawę w formie rzucania kamieniami na odległość z tzw. wyrzutu. Drużynowa w momencie, gdy zdarzył się wypadek, była jeszcze w budynku szkolnym.

Slide 17

Spóźniona drużynowa - konsekwencje Związek jest organizacją zrzeszającą młodzież szkolną i ją wychowującą. Przeprowadzane z młodzieżą zajęcia praktyczne w postaci pogadanek, wycieczek, zabaw lub ćwiczeń wymagają od ZHP zapewnienia w czasie takich zajęć odpowiedniego nadzoru w celu zapobieżenia ewentualnym niebezpieczeństwom grożącym młodzieży w następstwie poczynań, których źródłem jest właściwa małoletnim lekkomyślność i nieroztropna brawura; Przyczyna zdarzenia, które wywołało szkodę, tkwi w warunkach wytworzonych przez brak nadzoru nad harcerkami ze strony drużynowej wskutek jej nieobecności od chwili ustalonej jako początek zbiórki; Do wypadku przyczyniła się w pewnym stopniu także sama powódka, z racji bowiem swego stanowiska w harcerstwie (była zastępową) powinna była przestrzec koleżanki przed niebezpieczną zabawą Brak trwałych skutków (poza nieznaczną, niemal niewidoczną blizną nad górną wargą) Kwotę 2.500 zł jako odpowiednią sumę z tytułu zadośćuczynienia za doznane cierpienia i krzywdę moralną, a nadto 1.000 zł z tytułu kosztów dodatkowego odżywiania w czasie choroby

Slide 18

Komendant „na pokaz”? (1960) W obozie harcerskim, którego komendantem był pozwany Zygmunt S., przebywali powód Adam K. i małoletni pozwany Stefan M. W dniu 17 lipca 1960 r. przeprowadzony został pokaz bitwy pod Grunwaldem i w pokazie tym brali udział harcerze, do których należeli powód Adam K. i pozwany Stefan M. W czasie tego pokazu powód ugodzony został przez uczestnika przeciwnej grupy, pozwanego Stefana M., dzidą w oko. Skutki tego uderzenia były tragiczne, ponieważ powód utracił wzrok w prawym oku

Slide 19

Komendant „na pokaz”? - konsekwencje Zorganizowanie na terenie obozu harcerskiego inscenizacji bitwy pod Grunwaldem z udziałem dzieci w wieku 11-14 lat, zaopatrzonych w miecze i włócznie drewniane ostro zakończone, bez jednoczesnego zastosowania ochronnych siatek lub hełmów stwarza dla dzieci uczestniczących w inscenizacji niebezpieczeństwo doznania uszkodzenia ciała i że za skutki takiego uszkodzenia odpowiada komendant obozu, który z tytułu powierzonej mu pieczy nad dziećmi miał obowiązek czuwania nad zorganizowaniem inscenizacji w sposób zapewniający dzieciom całkowite bezpieczeństwo, a gdyby to było niemożliwe, to powinien był zaniechać organizowania pokazu; Każdemu, kto ma do czynienia z młodzieżą, wiadomo, że dzieci w tym wieku pod wpływem rozbudzonej wyobraźni ulegają łatwo podnieceniu, wpadają w zapał walki i tracą panowanie nad sobą, co jest tym bardziej zrozumiałe w atmosferze wytworzonej przez inscenizację masowej bitwy w obliczu zebranej publiczności. Działaniu tych czynników psychicznych, które w wieku dziecięcym nie są kontrolowane i hamowane przez wolę, nie można oczywiście zapobiec przez stosowanie metody instruktażu. Obowiązkiem pozwanego S. było zaopatrzyć chłopców w imitację broni, która nie mogła wyrządzić szkody (np. z miękkiej tektury i o płaskich zakończeniach), albo zaopatrzyć ich w siatki ochronne stosowane przy fechtunku. Gdyby to było niemożliwe, należało raczej z tego rodzaju imprezy zrezygnować Komendant miał nie tylko prawo, ale i obowiązek przeciwstawienia się takim poleceniom przełożonych, które by temu zagrażały bezpieczeństwu powierzonej mu młodzieży Powód jeszcze się uczy i nie pracuje zarobkowo, nie da się określić, w jakim stopniu uszkodzenie ciała wpłynie na utratę jego zdolności do pracy zarobkowej w wyuczonym zawodzie i jaki będzie rozmiar poniesionej szkody; Kwota 31.100 zł z odsetkami

Slide 20

Wybuchowy drużynowy (1974) W dniu 26.XI.1974 r. drużynowy Wacław R. przygotowywał drużynę do wizytacji komendanta ZHP. Na tę okazję wykonał urządzenie mające imitować armatę i przygotował mieszaninę wybuchową. Powód, liczący wówczas 12 lat, spowodował wybuch uderzając iglicą w tuleję, w której znajdowała się mieszanina. Wskutek tego doznał poważnych obrażeń prawej ręki, których następstwem są blizny powierzchni dłoniowej z zanikami mięśni, zgrubienie podstawy kości prawego śródręcza, ograniczenie ruchomości stawu nadgarstkowego, przy czym istnieje możliwość rozwinięcia się zmian zwyrodnieniowych stawów prawego nadgarstka. Bezpośrednio po wypadku, przez około 4 tygodnie, powód mógł odczuwać silne, a przez dwa dalsze miesiące, mierne bóle.

Slide 21

Wybuchowy drużynowy - konsekwencje powód przyczynił się do wypadku przez to, że wykorzystując nieobecność pozwanego Wacława R. wyjął z szafy niebezpieczne urządzenie i spowodował wybuch; powód liczył wówczas 12 lat i nie można wymagać od niego pełnego rozeznania niebezpieczeństwa; w razie wystąpienia w przyszłości dalszych szkód z tego wypadku pozwani będą ponosić za nie odpowiedzialność. Jak bowiem wynika z opinii biegłego lekarza chirurga, kalectwo powoda może się w przyszłości zwiększyć; Kwota 23.000 zł z odsetkami, odpowiedzialność za dalsze szkody, drużynowy odpowiedzialny w ¼ części.

Slide 22

Otwarty ośrodek (1996) Na przełomie lipca i sierpnia 1996 r. powód przebywał na obozie harcerskim w B. k/B., znajdującego się w pobliżu ośrodka wypoczynkowego prowadzonego przez pozwanego. Korzystał z obiektów sportowych tego ośrodka, m.in. chodził na basen, boisko sportowe, uczestniczył w jazdach konnych. W dniu 1 sierpnia 1996 r. przyłączył się do osób grających w piłkę na boisku sportowym, występując w pozycji bramkarza. Po odbiciu piłki odwrócił się w kierunku bramki i zaczął się na niej huśtać. Przenośna bramka przewróciła się, jej poprzeczka uderzyła powoda w twarz, w wyniku czego powód doznał poważnego uszczerbku i zaliczony został do drugiej grupy inwalidzkiej. Bramka ważyła ponad 100 kg, wykonana była z rur stalowych, bez użycia siły nie byłoby możliwe jej przewrócenie. Boisko do gry nie było ogrodzone, korzystać z niego mogły także osoby spoza ośrodka.

Slide 23

Otwarty ośrodek - konsekwencje na pozwanym ciążył ogólny obowiązek zapewnienia m.in. bezpiecznych warunków uprawiania sportu uczestnikom gier sportowych. Pozwany uchybił jednak wspomnianemu obowiązkowi zainstalowania i utrzymywania na boisku sportowym urządzeń technicznych (bramek do gry w piłkę) niezagrażającym bezpieczeństwu uczestników gry w piłkę nożną; Rozgrywający się mecz nie był organizowany przez opiekunów harcerskich powoda; Pozwany prowadzący ośrodek wczasowy uczynił dostępny w zasadzie dla wszystkich zainteresowanych boisko sportowe z urządzeniami technicznymi pozwalającymi na odbywanie się gier sportowych w każdym czasie (np. bramek do gry w piłkę), to należałoby od pozwanego wymagać tego, aby instalował i utrzymywał wspomniane urządzenie techniczne w stanie uwzględniającym nie tylko same reguły gry sportowej, ale także - korzystanie z tych urządzeń w sposób noszący cechy spontanicznej zabawy, towarzyszącej zwykle grom sportowym młodszych jej uczestników (np. opieranie się o bramkę, próby jej przesuwania, huśtanie się na poprzeczce bramki). Nie można bowiem z góry zakładać tego, że zwłaszcza młodsi uczestnicy gry będą w czasie meczu (przed nim lub po nim) zachowywać się zawsze tak, jak tego wymaga, np. nadzorowany trening sportowy lub zorganizowana gra sportowa; Kwota 100.000 zł, renta 500 zł miesięcznie odpowiedzialność za dalsze szkody;

Slide 24

Rozrywkowy drużynowy (1996-1999) Nieprawomocnym Orzeczeniem Sądu Harcerskiego Chorągwi M. G. został uznany winnym tego, iż w okresie od listopada 1996 r. do 21 września 1999 r. jako drużynowy drużyny XYZ stosował niezatwierdzone stopnie; spał na biwakach drużyny wspólnie z dziewczętami w połączonych śpiworach; dopuszczał członków drużyny do prowadzenia samochodów na drogach publicznych bez uprawnień i wymierzono mu karę nagany oraz pozbawiono praw instruktorskich na okres 2 lat. Naczelny Sąd Harcerski Związku Harcerstwa Polskiego orzeczeniem uchylił zaskarżone orzeczenie Sądu Harcerskiego Chorągwi i umorzył postępowanie przeciwko M. G. wobec przedawnienia karalności zarzucanych obwinionemu przewinień. Rodzice harcerza pomówili drużynowego w ten sposób, że: W piśmie do Kuratora Oświaty nazwali działalność M. G. w harcerstwie przestępczą i sekciarską; W wywiadzie dla TVN stwierdzili, że M. G. wymuszał na dziecku niewłaściwy stosunek do rodziców i nazwali działalność M. G. w ZHP sekciarską - typową dla sekty; udzielając wywiadu dziennikarzowi "S. E.", na którego podstawie opracowano artykuł "Harce miłosne”, twierdzili, że uzależnił psychicznie dziecko oraz, że pod szyldem ZHP założył sektę; udzielając wywiadu dziennikarzowi "D. Z.", na którego podstawie opracowano artykuł "Sekciarz czy społecznik", twierdzili, że namawiał młodzież do ucieczek z domu

Slide 25

Śmierć harcerza (wyrok z 2007 r.) Powodowie domagali się w sprawie zasądzenia na rzecz każdego z nich połowy stosownej kwoty odszkodowania należnej na podstawie art. 446 § 3 k.c. z powodu pogorszenia się ich sytuacji jako rodziców po śmierci syna, za co odpowiedzialność uzasadnioną brakiem nadzoru ponosi pozwany Związek Harcerstwa Polskiego. Sąd Okręgowy zasądził po 25.000 zł na rzecz każdego z powodów a w pozostałej części powództwo oddalił.

Slide 26

Ćwiczenia w terenie (2003) Michał S. wniósł do Sądu Okręgowego w Ł. pozew, którym domagał się od Związku Harcerstwa Polskiego zasądzenia na jego rzecz 300.000 zł tytułem zadośćuczynienia, odszkodowania obejmującego zwrot kosztów leczenia w łącznej kwocie 7196 zł, renty związanej ze zwiększonymi potrzebami za lipiec 2003 r. w wysokości 1.206 zł, a od sierpnia 2003 r. i na przyszłość po 2.412 zł miesięcznie, ustalenia odpowiedzialności pozwanego za przyszłe szkody, jakie mogą ujawnić się z tytułu utraty zdolności do pracy zarobkowej lub zmniejszenia widoków na przyszłość oraz zwrotu kosztów procesu. Roszczenia te związane były z następstwami wypadku jakiemu powód uległ w dniu 16 lipca 2003 r. wskutek wadliwej organizacji zajęć terenowych przeprowadzonych przez pozwanego w D.

Slide 27

Ćwiczenia terenoznawcze (2000) Powód A. F. w dniu 19 maja 2000 r. brał udział w zbiórce harcerskiej. Harcerze podzieleni na dwie grupy mieli za zadanie wykonywanie siatki azymutów w terenie, przy wykorzystaniu busoli. Opiekę nad nimi sprawowało dwóch instruktorów. Powód miał wówczas 15 lat i należał do grupy starszych harcerzy. Podczas wykonywania ćwiczeń w zalesionym terenie instruktorzy pozostali na polanie w odległości 150-200 m. Nie mieli wówczas kontaktu wzrokowego z harcerzami. W pewnym momencie powód postanowił wejść na drzewo. Zadanie, które otrzymali harcerze, nie wymagało tego typu czynności. Będąc na wysokości ok. 3,5 m nad ziemią poślizgnął się i spadł głową w dół. Wezwane pogotowie przybyło po ok. 5 minutach. Po ok. 25 minutach powód znalazł się w szpitalu, a następnie został przewieziony do Akademii Medycznej w W., gdzie poddano go operacji. Mimo zastosowanego leczenia powód nie odzyskał czucia w obrębie kończyn dolnych.

Slide 28

Ćwiczenia terenoznawcze – konsekwencje cz. I (wyrok z 2006 r.) Powód wnosił o 300.000 zł odszkodowania, 400 zł/m-c stałej renty oraz zwrot kosztów leczenia 58.572,50 zł. Ubezpieczyciel odpowiadał do kwoty 50.000 zł Powód na skutek wypadku doznał złamania 7, 8 i 9 kręgu kręgosłupa w odcinku piersiowym. Leczenie przyniosło znaczną poprawę jego stanu zdrowia, ale nie doprowadziło do przywrócenia mu pełnej sprawności ruchowej. Powód ma znacznie ograniczoną zdolność do samodzielnej egzystencji i wymaga stałej, długotrwałej opieki i pomocy osób drugich; Konieczna jest ocena, jak powinno przebiegać prawidłowo prowadzenie zajęć z harcerzami. Na tę ocenę składają się: charakter prowadzonych ćwiczeń; jakie niebezpieczeństwo stwarzały dla zdrowia ich uczestników; jakie wymogi bezpieczeństwa przy takich zajęciach powinny być zachowane; w jakim zakresie wymogi te były konkretnie realizowane; miejsce odbywania ćwiczeń; wiek ich uczestników, stan wyszkolenia, stażu w harcerstwie; fachowość kadry instruktorskiej biorącej udział w zajęciach, sposób jej postępowania; cele szkolenia harcerzy, które uwzględniają zdobywanie samodzielności i umiejętności radzenia sobie w trudnych warunkach; 5. względy wychowawcze przemawiają za przyjęciem, że nadzór nad młodzieżą starszą nie może być ciągły, gdyż młodzieży takiej należy stwarzać warunki do znacznej samodzielności. Za wadliwą i niezapewniająca takiej młodzieży należytej opieki uznać trzeba taką organizację nadzoru, przy której w stałych i z góry znanych i długich odcinkach czasu nie może być on wykonywany nawet sporadycznie.

Slide 29

Ćwiczenia terenoznawcze – konsekwencje cz. II (wyrok z 2011 r.) – dodatkowe ustalenia sądu w zbiórce uczestniczyło 10 harcerzy w wieku 11-15 lat i 2 pełnoletnich instruktorów; Starsi harcerze mieli opiekować się w czasie wykonywania zadań młodszymi; Las, w którym odbywała się zbiórka jej uczestnicy doskonale znali, gdyż wcześniej często tam uczęszczali. Miejsce to odwiedzają spacerowicze. Harcerze zostali przez instruktorów poinformowani o zadaniach do wykonania na zbiórce, otrzymali wskazówki dotyczące samego zadania i terenu ćwiczenia, wiedzieli gdzie będą oczekiwać na nich instruktorzy; Plan zajęć nie przewidywał wchodzenia na drzewa. Powód wszedł na drzewo powodowany ciekawością, gdyż chciał sprawdzić gdzie znajduje się druga grupa harcerzy. Ćwiczenie polegało na przejściu terenu z mapką, wyznaczeniu siatki azymutów i powrocie na miejsce zbiórki. Wyznaczony do zadania teren był łatwy, nie zwierał niebezpiecznych elementów terenowych i dla takich zajęć był wybrany właściwie. Takie zajęcia mają służyć rozwijaniu umiejętności czytania mapy i są formą przygotowania do udziału w biegach na orientację i do zajęć terenowych. Zajęcia, które były objęte programem zbiórki są prowadzone z harcerzami, którzy znają już podstawowe informacje o mapie i mają za sobą uczestnictwo w obozie oraz nie wymagają bezpośredniego nadzoru drużynowego, lecz czuwania nad grupą z pewnej odległości. Harcerz powinien posiadać umiejętność wędrowania według mapy i szkicu, poruszania się w nieznanym terenie przy pomocy busoli. Zasadą przy zdobywaniu tych umiejętności jest indywidualne przebywanie w terenie uczestnika szkolenia, co jest zgodne z zasadami i prawami harcerskimi tj. nauczaniem samodzielności i odpowiedzialności druha. Uczestnik takiego szkolenia w zakresie terenoznawstwa, który zna jego teoretyczne podstawy i poznał zasady prawa harcerskiego, a także był uczestnikiem obozu powinien dalsze praktyczne zajęcia odbywać bez bezpośredniego nadzoru drużynowego lub innej osoby. Sprawujący nadzór powinien natomiast określić teren ćwiczenia, jego czas i swoje położenie. Prowadzący przedmiotową zbiórkę instruktorzy mieli kilkuletni staż harcerski. Starszy z nich jest harcerzem od 1985 r., a od 1990 r. instruktorem, w dacie wypadku miał drugi stopień instruktorski. Drugi instruktor miał w dacie wypadku ośmioletni staż harcerski, rok przed wypadkiem odbył kurs drużynowych, a w ramach niego także kurs opieki nad małoletnimi. Powód był harcerzem od 2 lat, był uczestnikiem obozów harcerskich i sobotnio - niedzielnych wypraw w góry. Zdawał sobie sprawę z zagrożenia, jakie niesie wspinanie się na drzewa bez zabezpieczenia, na co zwracała mu uwagę także matka.

Slide 30

Ćwiczenia terenoznawcze – konsekwencje cz. II stała kontrola harcerzy podważałaby sens zdobywania sprawności i istotę funkcjonowania harcerstwa; wymagania stawiane opiekunom są zróżnicowane i zależą od wielu czynników takich m. innymi jak cel jaki określona placówka, czy organizacja ma realizować, warunki, charakter, czas przebywania pod nadzorem i opieką, wiek podopiecznych, czy stopień ich dojrzałości specyfika organizacji harcerskiej jej cele i zasady funkcjonowania uzasadniają złagodzenie rygoryzmu w nadzorze nad zrzeszoną w niej młodzieżą, w porównaniu z wzorcem obowiązującym przy sprawowaniu pieczy nad uczniami na terenie szkoły przez jej kierownictwo wybory dokonane przez instruktorów prowadzących zbiórkę, na której doszło do tragicznego wypadku, odnośnie do jej czasu, miejsca, rodzaju i stopnia trudności powierzonego podopiecznym harcerzom zadania, prowadzą do oceny jej organizacji jako prawidłowej, także w aspekcie bezpieczeństwa jej uczestników, zaś sprawowanego na harcerzami nadzoru instruktorskiego jako adekwatnego do powierzonych im zadań, warunków ich realizacji oraz przygotowania i umiejętności uczestników. Pojęcie winy zawiera element obiektywny i subiektywny. Winę można przypisać wówczas tylko gdy istnieją podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia obu tych elementów. Element obiektywny oznacza niezgodność zachowania się z obowiązującymi normami postępowania, obiektywnymi wzorcami postępowania, tj. szeroko rozumianą bezprawność. Element subiektywny dotyczy stosunku woli i świadomości działającego do swojego czynu.

Slide 31

WNIOSEK Odpowiedzialność prawna instruktorów zależy od tego, w jakim stopniu ich działanie odpowiada obiektywnego wzorcowi postępowania instruktorów ZHP i sposobu organizacji zbiórki

Slide 32

Zapraszam do panelu dyskusyjnego poświęconego obowiązkom wychowawcy - instruktora Dziękuję za uwagę.

URL:
More by this User
Most Viewed