ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ POLYTEXN.2. ΚΥΡΔΗ ΠΟΛΙΤ. ΘΕΜΑΤΑ

+9

No comments posted yet

Comments

Slide 1

Από τη Χούντα στο Πολυτεχνείο Σύνθεση υλικού: Καλλιόπη Κύρδη Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων στην Α΄ Διεύθυνση Π.Ε. Αθηνών

Slide 6

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές την πρώτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί αδέρφια πήραν οι οχτροί κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές την άλλη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά την τρίτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά την άλλη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί μοιράσαν δώρα οι οχτροί κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά την πέμπτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί κρατούσαν δίκιο οι οχτροί κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια σαν κάθε μέρα. Γιώργος Σκούρτης

Slide 7

Του Κώστα Μητρόπουλου

Slide 9

Απόπειρα δολοφονίας του Γ. Παπαδόπουλου από τον Αλέκο Παναγούλη

Slide 10

«… Απομόνωση. Ιούνιος 1971. Μετά από μια απόπειρα απόδρασης που έκανα στις 2 Ιουνίου. Μου είχανε αφαιρέσει τα πάντα. Δεν είχα ούτε ένα μολύβι ούτε λίγο χαρτί. Ούτε ένα βιβλίο ή μια εφημερίδα. Η απομόνωση γινόντανε σκληρότερη. Με αίμα ζωγράφιζα στους τοίχους του τάφου μου την αηδία μου για την Χούντα, την οργή μου και την απόφαση για συνέχιση του αγώνα. Αυτές οι γραμμένες με αίμα λέξεις, ήταν πραγματικά ζωγραφιές που “ομόρφαιναν” το κελί μου. Ήταν μια συντροφιά που όταν την σκότωναν εγώ την ανάσταινα με καινούργιο αίμα. Αυτούς τους στίχους τους πρωτόγραψα με αίμα εκείνες τις μέρες, πάνω σ’ ένα πακέτο τσιγάρων.» Αλέκος Παναγούλης

Slide 11

Γιώργος Γκρέκας, άτιτλο

Slide 12

Ποιήματα του Αλέκου Παναγούλη γραμμένα στη φυλακή. Είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Η ΜΠΟΓΙΑ Ζωντάνεψα τους τοίχους φωνή τους έδωσα πιο φιλική να γίνουν συντροφιά. Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε που βρήκα τη μπογιά. Οι τοίχοι του κελιού το μυστικό το κράτησαν κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού. Όμως μπογιά δε βρήκαν. Γιατί στιγμή δε σκέφτηκαν στις φλέβες μου να ψάξουν. Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ Τρία βήματα μπροστά και τρία πίσω πάλι. Χίλιες φορές την ίδια διαδρομή Έξη χιλιάδες βήματα… Ο σημερινός περίπατος με κούρασε ίσως γιατί τα βήματα μετρούσα. Τώρα σταμάτησα μα αύριο αντίθετα θ’ αρχίσω να βαδίζω (η ποικιλία ομορφαίνει τη ζωή) και κάτι άλλο σκέφτομαι μικρότερα τα βήματα αν κάνω τέσσερα – τέσσερα μπορεί να τα μετρώ! Καλά το σκέφτηκα Πιο όμορφη θα γίν’ η διαδρομή!!...

Slide 13

Στο πέρασμα των χρόνων

Slide 14

Ο θάνατος του πολιτικού γίνεται αφορμή ανοιχτής πολιτικής διαμαρτυρίας.

Slide 17

Η κηδεία του ποιητή Γιώργου Σεφέρη

Slide 18

«Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο τη θάλασσα να κυματίζει λίγο ακόμα να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα» Γιώργος Σεφέρης

Slide 19

Γυάρος Τόπος εξορίας

Slide 20

Είμαστε δυο, είμαστε δυο η ώρα σήμανε οχτώ, σβήσε το φως. Χτυπά ο φρουρός, το βράδυ θα ‘ρθουνε ξανά. Ένας μπροστά, ένας μπροστά κι οι άλλοι πίσω ακολουθούν μετά σιωπή κι ακολουθεί το ίδιο τροπάρι το γνωστό. Βαράνε δυο, βαράνε τρεις βαράνε χίλιοι δεκατρείς. Πονάς εσύ, πονάω κι εγώ, μα ποιος πονάει πιο πολύ, θα ‘ρθει καιρός να μας το πει.

Slide 21

Έργο εξόριστου στο νησί Λέρος

Slide 22

…Τακ τακ εσύ, τακ τακ εγώ. Που πάει να πει σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή «Βαστάω καλά, βαστάω γερά».

Slide 23

Από το κελί της φυλακής

Slide 24

Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να `ναι κι από αίμα.  Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα,  μπορεί να `ναι κι απ’ το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.  Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν  και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ’ τα κάγκελα,  είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.  Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά  και πρέπει να σκεφτείς το φως σ’ έναν κάμπο με στάχυα,  και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών  και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,  για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.  Γιάννης Ρίτσος (από το Καπνισμένο Τσουκάλι)

Slide 25

Σιωπηλή διαμαρτυρία γυναικών στην Ιταλία, για συμπαράσταση στις γυναίκες που ήταν φυλακή στην Ελλάδα λόγω της χούντας.

Slide 26

Αποσπάσματα σημειωμάτων από τα χρόνια της φυλακής: «… Με ρίξανε σ’ ένα κελί χωρίς κρεβάτι, οι τοίχοι βρεγμένοι και πράσινοι από την υγρασία, με χειροπέδες μόνιμα, κήρυξα απεργία πείνας ή μάλλον τη συνέχισα γιατί από την επομένη της δίκης δεν ελάμβανα τροφή … Επέτρεψαν στη μητέρα μου να με επισκεφθεί και μου υποσχέθηκαν βελτίωση των συνθηκών κρατήσεως. Έμεινα όμως δεμένος και ριγμένος στο πάτωμα. Τα χέρια μου είχαν πληγωθεί και πυορροούσαν, το κελί βρομούσε τόσο ώστε και οι σκοποί δεν μπορούσαν να σταθούν έξω από την πόρτα. Μέσα στο κελί υπήρχε μια τρύπα που έπρεπε να πηγαίνω για τις σωματικές μου ανάγκες … »

Slide 27

Κατάληψη της Νομικής σχολής

Slide 29

Νοέμβρης 1973

Slide 30

Οι φοιτητές, κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο, αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι».

Slide 36

Πότε θα κάνει, πότε θα κάνει ξαστεριά, ε, πότε θα φλεβαρίσει, να πάρω το, να πάρω το ντουφέκι μου, ε, την όμορφη πατρώνα. Να κατεβώ, να κατεβώ στον Ομαλό, ε, στη στράτα των Μουσούρων. να κάνω μά, να κάνω μάνες δίχως γιους, ε, γυναίκες δίχως άντρες, να κάνω και, να κάνω και μωρά παιδιά, ε, να κλαιν δίχως μανάδες. Πότε θα κά, πότε θα κάνει ξαστεριά. http://www.youtube.com/watch?v=cHPcu-VeQmQ

Slide 41

Οι φοιτητές μοιράζουν συνθήματα κατά της χούντας γραμμένα από τους ίδιους, χειρόγραφα.

Slide 46

Μέσα στο Πολυτεχνείο

Slide 47

Μέρες κατάληψης, στην αυλή του Πολυτεχνείου

Slide 49

Τη νύχτα κοιμούνται μέσα στο Πολυτεχνείο

Slide 50

Οι φοιτητές ξεκίνησαν τη λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού. Κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.

Slide 51

Εδώ Πολυτεχνείο… σας μιλά ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων.

Slide 53

Ετοιμάζουν πανό που καλούν τον κόσμο να ξεσηκωθεί.

Slide 55

Κάνουν διαδηλώσεις

Slide 58

Χωρικοί από τα Μέγαρα φέρνουν τρόφιμα για τους φοιτητές και διαδηλώνουν μαζί τους.

Slide 61

Η αντίδραση γενικεύεται: Φοιτητές στην Πάτρα καταλαμβάνουν το εκεί πανεπιστήμιο.

Slide 63

Το κυνηγητό από την αστυνομία αρχίζει.

Slide 66

Α. Τάσσος, Αγωνιστές. Σύνθεση 17 Νοεμβρίου 1973 

Slide 69

Μπροστά στην πύλη

Slide 72

Η επόμενη μέρα

Slide 73

Κατεστραμμένη η πύλη του Πολυτεχνείου

Slide 74

Κώστας Μαλάμος, Την άλλη μέρα

Slide 80

Συνέντευξη του οδηγού του τανκς απόσπασμα ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. […] Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας […]. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Slide 82

Bάσω Κατράκη

Slide 84

Το μνημείο του αγώνα των φοιτητών στο προαύλιο του Πολυτεχνείου  Προς τιμήν των θυμάτων, 1978, έργο του γλύπτη Μέμου Μακρή

Slide 85

Έργο του Μανώλη Χάρου

Summary: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΩΝ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

URL:
More by this User
Most Viewed