Tema 13. A Estrura interna da Terra Xacobo de Toro

I. A TERRA 1. Estudo da Terra: A Terra ten 6373 Km de radio Sábse da actividade interna (seguinte diapo) Non é posible acadar información das zonas internas da Terra. Empregamso Métodos indirectos:

Enerxía xeotérmica e gradinte xeotérmico (1ºC/33m) Debido a: Enerxía residual Enerxía radiactiva (U) Máximo acadado: 5500ºC Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007

Exemplo: as augas termáis son consecuencia deste gradinte térmico. Un bó exemplo exemplo son AS Burgas de Ourense Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007

2. Métodos para o estudo do Interior do Planeta: 2. 1 Método gravimétrico. Anomalía: dato inesperado dun dato comparado co achado teóricamente. Empréganse gravímetros Anomalía gravimétrica: Negativa: inferiores ó teóricos: diminución da mas. Ex en dorsal oceánica Positivos: superiores dos teóricos. Ex: Zona de subdución

2.2. Método magnético Existe un campo magnético terrestre N-S námbolos Polos O norte magnético non coincide co xeográfico Cada certo tempo prodúcese unha invesión na polaridade magnétic (10 nos derradeiros 3,5 m.a) As inversións da polaridade pódense estudar nos fondos basálticos oceánicos, deibido á orientación dos cristais de Fe co estudo do Paleomagnetismo. Para o estudo do magnetismo emprçegase o magnetómetro Axudou a comprender o crecemento dos océanos e a separación continental.

3.3. Método Sísmico Estuda e analiza as variacións da traxectoria das ondas sísmicas.

As ondas P e S propáganse en todas as direccións polo interior da terra, cando atravesan rochas de diferentes características poden ser: Reflectidas Refractadas

Por este método: A mediados dos XX determinouse a estrutura interna da Terra. Axudou tamén a entender o movemento de masas rochosas de diferente Tª no interior do mando e como afecta isto á codia. Atopara estruturas xeolóxicas na enxeneñería civil. Detección de microsismos nas cercanías de obras de enxeñerçia que conleven riscos: encoros ou dentris nucleares. Poidendo traballar a prevención. Identificación e forma de cámaras magmáticas e ascenso de magmas á superficie.

2.4 Comportamento ondas sísmicas Velocidade e traxectoria de propagación varía ca profundidade. Do cal concluímos: O interior é heteroxéneo: Distinta composición química Diferentes estados físiscos, inlcuída a densidade. Existen discontinuidades que son cambios bruscos na velocidade das ondas. Indican un cambio nas características dos materiais que atravesan. Estas discontinuidades definen as seguintes capas: Codia Manto Núcleo

A litosfera está dividida en placas

Tipos borde de placa Diverxentes Converxentes Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007

Transformantes (Falla de San Andrés) Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007 Link Youtube: http://es.youtube.com/watch?v=zTJBFLdN34E

Converxentes: Zoas subducción Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007 Fosa oceánica: acumulación de sedimento Codia Rocas plutónicas Rocas volcánicas Rocas sediment

Diverxentes Ex: Zoas de dorsais Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007

Ciclo das rochas Deseñado por:Xacobo de Toro. 2007

3. Estrutura e composición da Terra As distintas capas teñen distintas características 3.1 Estrutura e composcición da codia: Codia: delimitada por atmosfera e a discont Mohorovicic (a separa do Manto) Grosor: Oceánica: 5-10 km nos océanos Continental: 33 km, 80 nos oróxenos. Densidade: Continental: 2’7g/cm3 Oceánica: 3 g/cm3

A codia continental: Podemos atopar aquí rochas moi antergas de entre 600 e 4000 m.a. En Ortigueira tópanse algunahs das rochas máis antiguas da Terra. Formada ppalmente por rochas sedimentarias dispostas sobre volcánicas. Poden ter sufrido metamorfismo en diferente grao dependendo da profundidade á que se atopen (máis prof, máis metamorf) Na zoa profunda atopamos ecloxitas, procedentes do metamorfismo dos gabros. Gabro Ecloxita

Codia oceánica: Formadoa a partir de materiais do manto, peridotitas. Idade máxima: 180 m.a Constituida por varias capas: Capa de sedimentos (+ superf) Capa de pillow lavas Basaltos laminares Gabros (+ prof) Pode haber metamorfismo dos gabros e basaltos

A codia de transición: Límite esntre as dous anteriores. Transición dende a Codia continental á oceánica.

3.2. Estrutura e composición do Manto Capa intermedia, vai dende a discont de Mohorovicic á de Gutenberg (2900 km) É a capa que representa o maior volume (83%) Tª:2000-2500ºC Dividido en Manto superior Manto inferior.

Manto superior: forma ca codia unha unidade dinámica chamada litosfera (pódese mover lateralmente). Chega ata os 670 km, (discont. de Repetti) Formado por peridotitas con abuntdante olivino. Danse cambios bruscos na velocidade das ondas sísmicas debido ó aumento da densidade dos materiais.

Manto inferior: entre a discont de Repetti e a capa “D” ou discont de Gutenberg As o.símicas aumentan de velocidade, debido ó aumento da densidade dos materiais. Dende esta capa ascenden plumas de de material a elevadísima Tª que interveñen na dinámica da codia. Prodúcense fenómenos de convección e reaccións químicas entre materiais de manto e núcleo.

3.3. Estrutura e Composición do Núcleo Capa máis profunda que vai dende 2900 ata os 6378 km. Ten un radio de 3470 km Formado principalmente por Fe en maior proporción , cunto a Ni, O, S e Si. Tª: 4500ºC Está dividido en: Núcleo interno Núcleo externo

Núcleo externo: (2900 Km) Danse movementos convectivos É a capa onde se xera o campo magnético terrestre Estado fluido (non é atravesado polas ondas S) Moi denso :10-12g/cm3 Tª:3500ºC Núcleo interno (5100km) Estado sólido e moi denso (Aumento de novo das ondas P) Densidade: 13,6g/cm3 no seu centro Tª:4500ºC P:3,7.10 6 atm Poden darse reacción entre cristáis sólidos e fundidos