Bir güneş bir sen bir de terlikler

+11

No comments posted yet

Comments

Slide 1

PEYGAMBER SEVGİSİ ANCAK BU KADAR GÜZEL ANLATILABİLİR

Slide 2

Medine’de bir şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan Allah dostu ve peygamber aşığı bir kardeşimiz işin son günü sabah mesaisinde kendisine verilen teknik görevi tamamlayıp ayrılmak üzere iken Resulullah’ın Ravzasında elektrik çarpması sonucu vefat  etti ve Cennetul Bakiye defnedildi. Tabii ailesi mecburi istikamet  Türkiyeye döndü.

Slide 3

O zaman 7 yaşında olan oğlu Muhammed Nebi Doğanay bugün ortaokul ögrencisi.  Kompozisyon dersi ödevi olarak bir makale yazmış ve birincilik almış.  İşte o peygamber aşkını en derinden yaşayan bir yüreğin yansımaları.. Biliriz ki dil kalpten geçen her şeyi ifade edemez. Allah bize de bu kardeşimiz  gibi Resulullah sevgisi nasip etsin. Amin.

Slide 4

Bir seni güneşim, bir babamı, bir de terliklerimi bırakmıştım geldiğim yerde…

Slide 5

Bir ilkbahar gününde güller gibi kokan Medine'de dünyaya gözlerimi açmıştım.

Slide 6

Doğduğum hastane senin Ravzanın hemen yanıbaşında  olduğu için, duyduğum ilk koku senin bahçenin gül kokuları olmuş.

Slide 7

Babam gelip te daha kulağıma ezan okumadan, kulaklarım senin mescidinin ezan sesleriyle  şereflenmiş.

Slide 8

40 günlük olduğumda ilk ziyaretimi de senin Hane-i Saadetine yapmışım.

Slide 9

İlk  adımlarımı senin Ravzandaki mermerlerinde atmış ve Rabbimle ilk buluşmamı, ilk secdemi senin mescidinde yapmışım. Hemen hemen yaptığım her ilkte sen varsın.

Slide 10

Daha konuşmasını öğrenmeden seni sevmeyi öğrendim ben. Belki seni çok tanımazdım ama sanki bana çok çok yakınmışsın gibi severdim seni

Slide 11

Senin evini her ziyarete gelişimizde seni görmesek bile senin varlığını hisseder, evinden her ayrılışımızda hüzünlenirdik.  Çocuklar evde sıkılınca babaları parka, eğlence yerlerine götürsün isterler. Biz Medine’de yaşadığımız sürece hiç babamızdan parka götürmesini  istemedik.

Slide 12

Bizim canımız sıkılmaz mıydı acaba hiç? Sanırım Medine’deki hiçbir çocuğun canı sıkılmazdı. Çünkü orada hiçbir yerde olmayan gül  bahçesi ve bahçenin biricik efendisi vardı. Bizim vaktimizin çoğu o  bahçede geçerdi.

Slide 13

Senin bahçenin mermerlerine ayakkabı ile basamazdık. Yalınayak dolaşırdık mermerlerin üstünde. Kimbilir, korkardık belki de bahçenin güllerine basıvermekten. Yazın mermerler ayaklarımı yakardı. Olsun bu da bizim hoşumuza giderdi.

Slide 14

Babama sormuştum bir seferinde - Babacığım neden Medine bu kadar sıcak diye. Babam da: - Evladım Medine’de iki tane güneş varda ondan, derdi. - Nasıl olur babacığım, güneş bir tane değil mi? derdim. Babam gülerek: - Bak yavrum doğru, bütün dünyayı ısıtan bir güneş var ama bir de alemleri ısıtan ve aydınlatan güneş var. O güneş de Medine’de olunca sıcaklık iki kat oluyor.

Slide 15

Babamın bu cevabı hoşuma giderdi ve ısınırdım. Gerçekten de ayaklarımızı mermerler ısıtıyordu ama senin güneşinde, sıcaklığında içimizi ısıtıyordu. Medine’den ayrıldığımızdan beri belki ayaklarımız ısınıyor ama içimiz bir türlü ısınamıyor. Çünkü güneşimizin en büyüğünü orada bırakmıştık. Ben güneşimi kaybetmiştim.

Slide 16

Onun evine, bahçesine gidemiyordum artık. Gerçi ışığı ta buralarda bizi aydınlatıyordu ama içimi ısıtması için onun Ravzasında yalınayak koşmam lazımdı. Evet, bahçende yürürken ezanlar okunurdu. Öyle güzel okur ki Medine müezzini ezanı, sanki Bilali Habeşi okuyor sanırsınız. Namaz kılmak için Mescide koştururduk, bilir bilmez. Babamın yanında namaz kılardık.

Slide 17

Büyük sütunların altından gelen soğuk havadan saçlarımızı savurturduk Zemzem bardaklarından güller yapardık.

Slide 18

Namaz kılarken yanımıza usulca bir kedi sokulurdu. Babam 'incitmeyin sakın, onlar Ebu Hureyre’nin kedileri' derdi. Biz de inanırdık. Senin Mescidine kediler de girebilirdi. Sen çok iyi bir ev sahibiydin çünkü.

Slide 19

Çarşamba günleri hep Uhud'a giderdik. Senin çok sevdiğin amcanı ziyaret etmeye, o bizim de amcamızdı. Kardeşlerimle Ayneyn (Okçular) tepesine çıkar oradan Uhudda yatan 70 şehide selam verirdik.

Slide 20

Uhud dağına her baktığımızda sanki orada seni görür gibi olurduk. Uhud da senin Ravzanın kokusu gibi gül kokardı. Orası da ayrı bir gül bahçesi idi sanki.

Slide 21

İşte benim yedi senem ki en değerli en güzel yıllarım senin köyünde, senin gül bahçende, senin savaştığın yerlerde sanki yanımda sen varmışsın gibi seninle dopdolu geçti. Seni görmesem de seninle yaşamaya o kadar alışmıştım ki senin yanından ayrılırken sanki bir yanım, bir canım, bir parçam orada kalmıştı.

Slide 22

Buraları bana gurbet oluverdi. Elimde olsa hemen yanına koşar gelirim ama hep büyüyünce gidersin diyorlar.   Ben sırf senin yanına gelebilmek için büyümek istiyorum. Senin yanına  geldiğim zaman büyümüş bile olsam bahçendeki mermerlerde yalınayak dolaşacağım. Ta ki güneşin içimi ısıtana kadar.

Slide 23

Senin hasretinden içim üşüyor. Belki hasretin herkesi yakar, beni de üşütüyor işte. Çünkü benim ruhum doğduğumdan beri senin sevginle ısınmaya alışkın.

Slide 24

Babam senin köyünde kalmıştı. Biz babamın cenazesini gömerken abimin terlikleri babamın kabrine düştü ve orada kaldı. Ben o terlikleri çok kıskandım. Çünkü abimin terlikleri hep babamla kalacaktı. Babamı son ziyaret edişimizde ben de kimse görmeden terliğimi babamın kabri üstüne gömüverdim. İşte şimdi benim terliğim de hep babamla kalacaktı.

Slide 25

Evet demiştim ya bir güneşimi, bir babamı, bir de terliklerimi bırakmıştım geride. Babam ve terliklerim hep oradaydı, gelemezlerdi. Ama güneşim hep yanımızdaydı. Yetimlerin efendisi, yetimlerini hiç ışıksız bırakır mı? Dünyanın bir ucuna gitmiş olsaydık bizi bırakmayacağını biliyordum.

Slide 26

Gözümüz gönlümüz seninle aydınlanır efendim. Ruhumuz, içimiz sıcaklığınla ısınır. Birgün sana gelişim geç bile olsa bana,  Gül bahçesinin mermerlerinde yalın ayak koşmak nasip et. Ta ki aşkınla, sevginle bütün bedenim yanıp kavrulsun. Terliklerimi bıraktığım o güzel mabed son durağım olsun.

Slide 27

Böyle güzel bir yazı, ancak orada doğmakla, orada büyümekle ve O Yüce Peygamber’e hasretlik çekmekle yazılır. Peygamber diyarında ona komşu olarak büyümüş bir çocuk… O’nun hasretiyle yanıp tutuşan, içi üşüyen bir çocuk… O’na kavuşunca ısınacağını bilen bir çocuk, ancak bu kadar güzel yazabilir.

Slide 28

Bu yıl İzmir 17. Kafile Başkanı olarak Kütahya Tavşanlı hacıları ile hacca, o mübarek Mekke ve Medine’ye, Muhammed Nebi’nin doğduğu yere gidiyorum.

Slide 29

Bu mektubu oraya da götüreceğim. Ve Peygamberimizin huzurunda okuyacağım. Muhammed Nebi Kardeşimin selamını götüreceğim. Bilemiyorum ben bu mektubu okurken çok duygulandım. Hislendim. Gözlerimden iki damla da olsa yaş aktı. Sizin de gözyaşlarınızı sildiğinizi tahmin ediyorum.

Slide 30

Ben bu çocuğu ve yazdıklarını çok sevdim. Gözlerinden öpüyorum. Selam ve saygılarımla... Hazırlayan: Vehbi AKŞİT Kütahya Müftülüğü Kur’an Kursları Müdürü www.vehbiaksit.com vehbiaksit@hotmail.com vehbiaksit@gmail.com 0535 682 57 15 0505 643 38 77

URL: