O SISTEMA NERVIOSO, XUNTO CO SISTEMA ENDÓCRINO COORDINA AS ACTIVIDADES DO NOSO ORGANISMO ESTRUTURÁMOLO EN… SISTEMA NERVIOSO PERIFÉRICO(SNP) SISTEMA NERVIOSO CENTRAL(SNC) MEDULA ESPIÑA ENCÉFALO

O SNP CONECTA OS RECEPTORES OU EFECTORES CO SNC ESTÁ FORMADO POR

O CONXUNTO DE NEURONAS MOTORAS QUE VAN ÁS VÍSCERAS E A MUSCULATURA INVOLUNTARIA FORMAN O SISTEMA NERVIOSO AUTÓNOMO (SNA)

O SNC ORGANIZA A COORDINACIÓN DO NOSO CORPO. PARA ISO ESTÁ FORMADO POR … A MEDULA ESPIÑAL O ENCÉFALO

A MEDULA ESPIÑAL E O ENCÉFALO ESTÁN PROTEXIDOS POR AS MEMBRANAS CHAMADAS MENINXES E OS ÓSOS (COLUMNA VERTEBRAL E CRANIO RESPECTIVAMENTE) A INFECCIÓN DAS MENINXES PROVOCA A MENINXITE, INFECCIÓN CAUSADA POR BACTERIAS OU VIRUS QUE PODE SER MORTAL A EPIDURAL É UN TIPO DE ANESTESIA QUE SE PINCHA SOBRE A DURANAI DAS MENINXES

É a vía nerviosa por onde ascende a información ao encéfalo e descenden as ordes desde o encéfalo ao resto do organismo. Goberna algúns actos reflexos. O seu dano causa dor en distintas partes do corpo

ESTÁ FORMADO POLO BULBO RAQUÍDEO, CEREBELO E CEREBRO, CON DISTINTAS FUNCIÓNS CADA PARTE

AS NEURONAS SON AS CÉLULAS QUE FORMAN A MAIORÍA DO S.N. A SÚA FUNCIÓN É A COMUNICACIÓN ENTRE AS DISTINTAS PARTES DO ORGANISMO E O EXTERIOR FORON DESCUBERTAS POR RAMON Y CAJAL, O CIENTÍFICO ESPAÑOL QUE RECIBIU O PREMIO NOBEL EN 1906 POLO DESCUBRIMENTO

PARA LEVAR A CABO A SÚA FUNCIÓN DE COMUNICACIÓN TRANSMITEN A INFORMACIÓN COMA ELECTRICIDAD NO SEU INTERIOR E POLO PROCESO DA SINAPSE QUÍMICA ENTRE NEURONAS.

É O ESPAZO QUE QUEDA ENTRE AS TERMINACIÓNS NERVIOSAS DUNHA NEURONA E AS DENDRITAS DA SEGUINTE. TAMÉN É O PROCESO POLO QUE SE TRANSMITE A INFORMACIÓN ENTRE NEURONAS OU ENTRE OS RECEPTORES SENSORIAIS E AS NEURONAS CERCANAS.

AS DROGAS INTERFIREN NAS SINAPSES QUÍMICAS NOS DIFERENTES CIRCUÍTOS NEURONAIS A PARTE AFECTADA POLA QUE SE VAI CREAR A DEPENDENCIA É O CIRCUÍTO DA RECOMPENSA. DÚAS PARTES DESE CIRCUÍTO É A VTA E O N. ACCUMBENS. AS NEURONAS DA VTA COMUNÍCANSE POLO NEUROTRANSMISOR DOPAMINA COAS NEURONAS DO N. ACCUMBENS. AS DROGAS AUMENTAN A CANTIDADE DE DOPAMINA NAS SINAPSES Para que as especies sobrevivan, deben ser capaces de nutrirse, relacionarse e reproducirse. Por iso o cerebro conten certas areas cuxa función é proporcionar sensacións agradables coma “recompensa” por realizar as funcións vitais. Estas zonas están interconectadas para formar o que se chama “o circuíto da recompensa”.

NO PARKINSON A PERDA DE DOPAMINA EN CERTAS PARTES DO ENCÉFALO PROVOCA OS TREMORES CARACTERÍSTICOS DA ENFERMIDADE NA ESQUIZOFRENIA O EXCESO DE DOPAMINA PROVOCA ALUCINACIÓNS A DOPAMINA, que soamente a atopamos no 0,3% das sinapses condiciona moitísimo a nosa vida. Aparte de estar relacionada coa recompensa e o pracer tamén ten que ver coas enfermidades do Parkinson e a esquizofrenia. Ademáis inflúe non movemento, a atención, a motivación, a aprendizaxe e a memorización

O ALCOL ACTÚA COMA UN IMITADOR DO NEUROTRANSMISOR GABA, O QUE VAI PROVOCAR UNHA MENOR ACTIVIDADE NAS NEURONAS COMO HAI MOITAS NEURONAS QUE POSÚEN NAS SÚAS DENDRITAS RECEPTORES DE MEMBRANA PARA O NEUROTRANSMISOR GABA, O ALCOL VAI A AFECTAR A MOITAS PARTES DO CEREBRO, INTERFERINDO NO XUÍCIO, O MOVEMENTO E INCLUSO A RESPIRACIÓN

ADEMÁIS O ALCOL REDUCE O EFECTO DO NEUROTRANSMISOR EXCITADOR GLUTAMATO, POLO QUE O EFECTO DEPRESOR (SEDANTE) AUMENTA UNHA PERSOA ALCÓLICA, AO DEIXAR DE TOMAR ALCOHOL, VAI TER UNHA EXCITACIÓN CARACTERÍSTICA CHAMADA “SÍNDROME DE ABSTINENCIA”. É DEBIDO A QUE OS RECEPTORES DO GLUTAMATO ESTÁN HIPERSENSIBILIZADOS O ALCOL PROVOCA A MORTE POR CIRROSE HEPÁTICA ADEMÁIS DE PROVOCAR DANOS IRREPARABLES NO ENCÉFALO

A NICOTINA DO TABACO ACTÚA COMA UN IMITADOR DO NEUROTRANSMISOR ACETILCOLINA, O QUE VAI PROVOCAR UNHA MAIOR ACTIVIDADE NAS NEURONAS HAI MOITAS NEURONAS QUE POSÚEN NAS SÚAS DENDRITAS RECEPTORES DE MEMBRANA PARA O NEUROTRANSMISOR ACETILCOLINA, POLO QUE AFECTA A MOITAS FUNCIÓNS COMO A VIXILIA, ATENCIÓN OU A SEXUALIDADE

A DEPENDENCIA AO TABACO CÓLLESE MOI RÁPIDO, PORQUE OS RECEPTORES NICOTÍNICOS ATÓPANSE NO CIRCUÍTO DA RECOMPENSA, NAS NEURONAS QUE LIBERAN DOPAMINA. A O EXCITARSE MÁIS LIBERN MÁIS DOPAMINA, QUE FAI AUEMNTAR O PRACER PERO TAMÉN A NECESIDADE DE VOLVER FUMAR A DEPENDENCIA DO TABACO PODE LEVAR A MORTE POR CALQUERA ENFERMIDADE RELACIONADA COA OBSTRUCIÓN DAS VÍAS RESPIRATORIAS OU POR CANCRO DE PULMÓN, ADEMÁIS DE PRODUCIR DANOS DIFÍCILES DE REPARAR NO ENCÉFALO

A COCAÍNA ÚNESE, NO CIRCUÍTO DA RECOMPENSA, ÁS PROTEÍNAS DA MEMBRANA CELULAR QUE LEVAN A DOPAMINA DE VOLTA ÁS NEURONAS ONDE SE PRODUCEN PARA REUTILIZALA. COMO A DOPAMINA NON PODE VOLTAR Á NEURONA, PERMANECE MÁIS TEMPO NO ESPAZO SINÁPTICO PRODUCINDO A SÚA FUNCIÓN.

SE USAS PROLONGADAMENTE A COCAÍNA, AS TÚAS NEURONAS ADÁPTANSE A ELA PRODUCINDO MÁIS RECEPTROES DE DOPAMINA. POR ISO AS PERSOAS DEPENDENTES SE DEIXAN DE TOMAR COCAÍNA EXPERIMENTAR SENSACIÓNS OPOSTAS AO PARCAR, COMA DEPRESION, FATIGA OU BAIXO ESTADO DE ÁNIMO, POIS NON CHEGA A DOPAMINA A TODOS OS RECEPTORES QUE HAI NESE MOMENTO (S. DE ABSTINENCIA) A DEPENDENCIA DA COCAÍNA LEVA A MORTE PORQUE, O AUMENTO DE ACTIVIDADE QUE PRODUCE A COCAÍNA PODE PROVOCAR PARO CARDÍACO ADEMAIS DE PRODUCIR DANOS IRREPARABLES NO ENCÉFALO

O SISTEMA ENDÓCRINO, XUNTO CO SISTEMA NERVIOSO COORDINA AS ACTIVIDADES DO NOSO ORGANISMO

AS GLÁNDULAS LIBERAN HORMONAS QUE DAN LUGAR A DISTINTAS ACCIÓNS. AS ALTERACIÓNS HORMONAIS PROVOCAN EFECTOS NA SAÚDE.

POR RETROALIMENTACIÓN NEGATIVA

DEFINICIÓN: Células nerviosas ou estruturas que levan asociadas unha terminación nerviosa FUNCIÓN: Convierten estímulos fisico-químicos en impulsos nerviosos que son transmitidos por el SNP al SNC Fotorreceptores - estímulos luminosos (luz/escuridade) Mecanorreceptores da audición e o equilibrio – e. mecánicos (vibración) Quimiorreceptores do gusto e o olfacto – e. químicos (substancias químicas disoltas na saliva ou moco) Termorreceptores e mecanorreceptores da pel – e. térmicos (frio/calor) ou e. mecánicos (presión/vibración) CLASIFICACIÓN segundo a natureza do estímulo

Os fotorreceptores atópanse nun órgano complexo chamado OLLO

CONOS : cor BASTÓNS: grises LUZ LUZ

 A luz entra pola cornea  A LENTE CRITALINO focaliza a luz na retina  A RETINA contén os fotorreceptores que converten a luz en actividade eléctrica que é enviada por neuronas ao CEREBRO a través do NERVIO ÓPTICO  O CEREBRO interpreta a información e elabora unha IMAXE

A LENTE TEN QUE ACOMODARSE SEGÚN A DISTANCIA A QUE ESTEA O OBXECTO QUE SE VE ACOMODACIÓN: É o mecanismo que permite enfocar os obxectos cercanos e lonxanos LONXE:  músculos relaxados  os muelles estíranse e tiran da lente  cristalino aplanado CERCA:  músculos contraídos  cristalino forma habitual

Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ Na+ CANAIS ABERTOS DESPOLARIZACIÓN HIPERPOLARIZACIÓN LUZ OSCURIDADE CANAIS PECHADOS  A luz modifica as moléculas de pigmento Isto provoca unha cascada de reaccións químicas Que da lugar ao peche dos canais de sodio Polo que interior vólvese máis negativo – HIPERPOLARIZACIÓN. En escuridade sucede o contrario

PODEN SER DEBIDOS A:  UN TAMAÑO INCORRECTO DO GLOBO OCULAR  UN DEFECTO NA ELASTICIDADE DA LENTE MIOPÍA O globo ocular é alargado ou a lente non se aplana para a visión de lonxe NECESITO LENTES CÓNCAVAS GLOBO LENTE ERROS NA FOCALIZACIÓN

HIPERMETROPÍA, VISTA CANSADA O globo ocular é curto ou A lente sempre permanece aplanada, ainda que vexamos de cerca Os músculos xa non funcionan coma antes NECESITO LENTES CONVEXAS GLOBO LENTE

CATARATAS GLAUCOMA A visión vólvese borrosa porque as proteínas que forman a lente péganse unhas con outras O incremento da presión no interior do ollo fai “aprisionar” as neuronas do nervio óptico. As primeiras que se ven afectadas son as da periferia da retina. Vemos coma nun túnel

Os mecanorreptores da audición e o equilibrio atópanse nun órgano complexo chamado OÍDO ANATOMÍA (estrutura) FISIOLOXÍA (funcionamento) Por iso imos ver a súa

TROMPA DE EUSTAQUIO

MEMBRANA BASILAR MECANORRECEPTORES Neuronas de conexión co nervio Cilios Membrana

Os sonidos son vibracións (ondas) que chocan no tímpano. Polos osiños do oído medio as ondas amplifícanse, chegan a ventá oval e transmítense pola perilinfa á endolinfa e de aí de novo van a perilinfa para saír pola ventá redonda

SONS AGUDOS: MOVEN OS CILIOS DAS CÉLULAS PELOSAS CERCANAS Á VENTÁ OVAL SONS GRAVES: MOVEN OS CILIOS DAS CÉLULAS PELOSAS LONXANAS Á VENTÁ OVAL As ondas curtas (sons agudos) chegan ata as cercanías da ventá oval e a medida que as ondas son máis longas (graves) chegan ata máis lonxe

As ondas, no seu movemento polos líquidos moven os cilios das células mecanoreceptoras, o que transforma as ondas en actividade eléctrica que se transmite polas neuronas do nervio vestibulococlear ao cerebro

A despolarización fai que se abran os canais de Ca+ nos extremos das células Os Ca+ péganse as vesículas cargadas de transmisores, que se liberan e van ás seguintes células, que son NEURONAS As neuronas levan a información ao cerebro polo nervio vestibulocloqueal

Interpretamos a actividade eléctrica como sonidos de diferentes frecuencias, Intensidades, localizacións e tempos NO CORTEX AUDITIVO

UTRÍCULO e SÁCULO Mecanorreceptore do equilibrio (movemento da cabeza e posición) CANAL SEMICIRCULAR Mecanorreceptores do equilibrio (xiros da cabeza) Caracol Estribo

AMPOLAS - XIROS MÁCULAS - ARRIBA E ABAIXO POSICIÓN NA BASE DOS CANAIS SEMICIRCULARES HAI… NO INTERIOR DO SÁCULO E UTRÍCULO HAI… AMPOLAS E MÁCULAS TEÑEN CÉLULAS CILIADAS QUE SE ESTIMULAN DE MODO EQUIVALENTE AOS MECANORRECEPTORES DA AUDICIÓN

IGUAL QUE NA AUDICIÓN OS MECANORRECEPTORES TRANSFORMAN A VIBRACIÓN EN ACTIVIDADE ELÉCTRICA QUE É LEVADA POR NEURONAS Á PARTE CORREPONDENTE DO CEREBRO

AMPOLAS Entran K+ e despolarizan o mecanorreceptor Pechan os canais de potasio e hiperpolarízase os mecanorreceptores IGUAL QUE NA AUDICIÓN OS MECANORRECEPTORES TRANSFORMAN A VIBRACIÓN EN ACTIVIDADE ELÉCTRICA QUE É LEVADA POR NEURONAS Á PARTE CORREPONDENTE DO CEREBRO

SÁCULO E UTRÍCULO – MOVEMENTOS DA CABEZA POSICIÓN (gravidade)

OS MECANORRECEPTORES DO EQUILIBRIO ESTÁN CONECTADOS CON MOITAS PARTES DO CORPO E DO ENCÉFALO PARA MANTER A POSICIÓN E O EQUILIBRIO UN DESES REFLEXOS É O QUE AFECTA A VISIÓN O SEU BO FUNCIONAMENTO DETERMINA QUE NON NOS MAREEMOS

IMPORTANCIA DO SABOR A información dos sabores protéxenos contra velenos e fai que nos alimentemos de maneira adecuada. Atópanse na parte dorsal da lingua, no padal e gorxa. Están “escondidos” en papilas gustativas. En cada papila hai varios botóns gustativos onde se atopan as células receptoras

FIXÉMONOS NA FUNCIÓN DOS 5 RECEPTORES DO GUSTO Receptores dos azúcares: Gústanos o sabor do azucre porque tenemos unha TOTAL necesidade de azúcares para funcionar (respiración celular). No cerebro interpretaremos a infomación como sensación doce Receptores do sal: Queremos patatas fritas porque están salgadas, e necesitamos o sal para que a nosa dieta sexa apropiada. No cerebro interpretaremos a infomación como sensación salgada Receptores das moléculas amargas e ácidas:Evitamos as substancias amargas e ácidas porque a maioría dos velenos son amargos (de feito a maioría das cousas amargas, en exceso, son malas) e porque a comida pasada ten certo sabor ácido. De feito a maioría das mediciñas son un pouco amargas, pois son velenos tomadas en exceso. No cerebro interpretaremos a infomación como sensación amargo e ácido Receptores da calidade umami (“oo – marmi”), sabroso: necesitamos proteínas para sobrevivir, son básicas. Por iso os alimentos con moitas proteínas ao comelos, parécenos moi sabrosos e queremos máis. Pensa por exemplo no chorizo ou o xamón serrano, coma ten moitas proteínas por iso sábenos tan ben e queremos máis.

SABOREO UNHA COMIDA, OU É SIMPLEMENTE O SEU OLOR? Pensa cando estás acatarrado e dis: e que non me sabe a nada a comida. COIDADO .... o sabor é moitas veces olor. LEMBRA que soamente existen 5 sabores e se logramos diferenciar moitos alimentos é polo AROMA, non o sabor. O aroma é una combinación de sabor, olor, textura (que ven dada polos receptores do tacto) e otros factores físicos, coma a temperatura

AS CÉLULAS RECEPTORAS OLFACTIVAS (CRO) SON NEURONAS Atópanse na mucosa nasal, na pituitaria amarela, cubrindo uns 5 cm2 (nos gatos 25) Existen uns 10 millóns de células receptoras (50 M o + en cans e gatos) Cada unha delas no final ten uns 8 – 20 cilios non móbiles (como pelos largos) que conteñen os receptores das moléculas odorables Cada célula conten sólo 1 tipo de receptor Existen 1000 tipos de receptores Cada receptor pode detectar un número variado de moléculas Cada neurona olfactiva envía unha proxección (axón) que atravesa o óso etmoides e remata no bulbo ofactivo. TODOS TEMOS UN OLOR CARACTERÍSTICO O OLFACTO É 10 000 VECES MÁIS SENSIBLE QUE O GUSTO

IMPORTANCIA DO OLOR A información dos odorificantes infórmanos de perigos, da presenza de comida, das emocións doutras persoas e das características delas Ademáis os olores inflúen: No noso estado de ánimo Na memoria Nas emocións No sistema endócrino No recoñecemento de parellas No noso sistema defensivo A información chega o cortex cerebral e o sistema límbico, que regula as emocións e a memoria

Lesión cerebral Virus (catarro) Conxénita Por outra enfermidade (Alzheimer) Os astronautas non soen oler, pois a ausencia de gravidade fai que o sangue preme esa zona da cabeza Pódese diferenciar unha persoa que estivo exposta a situacións de medo polo olor. Tamén polo olor captamos a afinidade por outra persoa CAUSAS

Corpúsculos de Meissner Corpúsculos de Paccini Corpúsculos de Krausse Corpúsculos de Ruffini Terminais libres