Τα επαναστατικά κινήματα των ετών 1820-1821 στην Ευρώπη Δημιουργία παρουσίασης: Βάσω Ραμπαούνη http://portobuffalo.blogspot.com

Πολιτικές αντιδράσεις στις αποφάσεις του συνεδρίου της Βιέννης (1815) Αιτήματα: Παραχώρηση συντάγματος Θέσπιση κοινοβουλευτικών θεσμών Αναγνώριση ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων

Εθνικές διεκδικήσεις και η αρχή των εθνοτήτων (1) Εθνικές διεκδικήσεις Αποτέλεσμα της σταδιακής συνειδητοποίησης των εθνών. Αρχή των εθνοτήτων Όρια κράτους =Όρια έθνους

Η Ευρώπη του 1815

Δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το έθνος α. «Στο έθνος ανήκουν όλοι όσοι αισθάνονται ότι ανήκουν σε αυτό» Το έθνος είναι η συνένωση όλων των ανθρώπων, όσων ζουν μαζί, είτε λόγω γλώσσας είτε λόγω ορισμένων γεωγραφικών παραγόντων, είτε λόγω του ρόλου που τους όρισε η ιστορία, και αναγνωρίζουν την ίδια αρχή και βαδίζουν για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού. Πατρίδα είναι, πρώτα απ' όλα, η συνείδηση της πατρίδας. Τζουζέπε Ματσίνι, Ιταλός πολιτικός. Πηγή: http:/www.spartacus.schoolnet.co.uk/ β. «Το έθνος υπήρχε πάντα, ανεξάρτητα από το τι αισθάνονταν οι άνθρωποι» Τα πρώτα, τα γνήσια και αληθινά εθνικά σύνορα των κρατών είναι, αναμφίβολα, τα εσωτερικά σύνορα των ανθρώπων. Όλοι όσοι μιλούν την ίδια γλώσσα συνδέονται μεταξύ τους με ένα πλήθος αόρατων δεσμών από την ίδια τη φύση, πράγμα που συνέβαινε πολύ πριν αρχίσει οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα, καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και έχουν τη δύναμη να συνεχίζουν να αλληλοκατηγορούνται όλο και πιο καθαρά και αποτελούν εκ φύσεως ένα ενιαίο και αδιάσπαστο σύνολο. [...] Από αυτά τα εσωτερικά σύνορα, που χαράσσονται από την πνευματική φύση του ανθρώπου καθεαυτού, προκύπτει ως συνέπεια η διαμόρφωση των εξωτερικών συνόρων [...] Γιόχαν Φίχτε, Γερμανός φιλόσοφος. Πηγή: http://spartacus.schoolnet.uk/

Εθνικές διεκδικήσεις και η αρχή των εθνοτήτων (2) Οι πολιτικές και εθνικές διεκδικήσεις γέννησαν για την περίοδο 1815-1848 τρία επαναστατικά κύματα:1820-21, 1830, 1848

Η γαλλική επανάσταση μητέρα των επαναστάσεων του 19ου αιώνα Αντίθετα από ό,τι συνέβαινε με τις επαναστάσεις στο τέλος του 18ου αιώνα, οι επαναστάσεις της μεταναπολεόντειας περιόδου ήταν εσκεμμένες ή ακόμη και προγραμματισμένες. Γιατί το καταπληκτικότερο κληροδότημα της ίδιας της γαλλικής επανάστασης ήταν τα πρότυπα και τα οργανωτικά σχήματα της πολιτικής αναταραχής που αυτή καθιέρωσε για τη γενική χρήση των απανταχού επαναστατών. Ε.J. Hobsbawm, Η εποχή των επαναστάσεων, μτφρ. Μ. Οικονομοπούλου, ΜΙΕΤ, Αθήνα 1990, σ. 154. Με ποιο τρόπο επηρέασε η γαλλική επανάσταση τις επαναστάσεις του 19ου αι.;

Οι επαναστάσεις των ετών 1820-1821 Αμφισβήτηση των αποφάσεων του συνεδρίου της Βιέννης Πού; Νότια και μεσογειακή Ευρώπη Ποιες; Ισπανία (1820) Ιταλία ( 1820-1821) Ελλάδα (1821)

Επανάσταση στην Ισπανία (1820) Αφετηρία: Στάση στρατιωτικών μονάδων εναντίον βασιλιά Φερδινάνδου Ζ’ Αίτημα: Επαναφορά συντάγματος του 1812 ( Ναπολέων) Εμφύλιος μέχρι το 1823 Αποτέλεσμα: Καταστολή της Επανάστασης από το γαλλικό στρατό ( εντολή Ιερής Συμμαχίας) Πυροδότηση απελευθερωτικών επαναστάσεων στη Λατινική Αμερική

Ο Φερδινάνδος Ζ’ της Ισπανίας και το Σύνταγμα του 1812 Φερδινάνδος Ζ’ της Ισπανίας κατήργησε το Ισπανικό σύνταγμα του 1812. Πορτραίτο του Francisco Goya, 1814 H δημοσίευση του Συντάγματος του 1812, έργο του Salvador Viniegra.

Η Ισπανική αυτοκρατορία σε διαφορετικές περιόδους

Οι επαναστάσεις στην Ιταλία (1820-1821) Οργάνωση από καρμπονάρους Αφετηρία :Βασίλειο της Νεάπολης και της Σικελίας εναντίον της αυστριακής κυριαρχίας Χρόνος: 1820 Αίτημα: Εθνική ελευθερία Συνταγματικές μεταρρυθμίσεις Αποτέλεσμα: Καταστολή της επανάστασης από αυστριακό στρατό ( εντολή Ιερής Συμμαχίας) Αφετηρία: Βασίλειο του Πεδεμοντίου Αιτήματα: τα ίδια Αποτέλεσμα: το ίδιο

Καρμπονάροι Η σημαία των καρμπονάρων Μέλη μυστικής εταιρείας που ιδρύθηκε στην Ιταλία, μεταξύ 1808 και 1810 με σκοπό την απελευθέρωση της ιταλικής χερσονήσου από την αυστριακή κυριαρχία και την ανατροπή των αποφάσεων του συνεδρίου της Βιέννης.Τα νέα μέλη εντάσσονταν στην οργάνωση μετά από μια περίοδο δοκιμασίας και αφού πρώτα έδιναν αυστηρούς όρκους ότι θα διαφυλάξουν τα μυστικά της και θα υπηρετήσουν τους σκοπούς της. Κατ΄΄α το πρώτο μισό του 19ου αι. ιδρύθηκαν στην Ευρώπη πολλές οργανώσεις καρμποναρικού τύπου. Μία από αυτές ήταν και η Φιλική Εταιρεία.

Οι επαναστάσεις στην Ιταλία (1820-1821)

Βασίλειο της Νεάπολης και της Σικελίας

Βασίλειο του Πεδεμοντίου ( σημερινή Β. Δ. Ιταλία) Η ψυχή της επανάστασης στο Πεδεμόντιο (1821) ο Santorre di Santarosa

Η επανάσταση στην Ελλάδα (1821) Το πρώτο εθνικό κίνημα του 19ου αι.

Πηγές http://www.conflicthistory.com/#/period/1815-1820/conflict/+en+spanish_civil_war_1820_1823 http://en.wikipedia.org/w/index.php?curid=566318 http://www.raremaps.com/gallery/detail/4693/Partie_MAcridionale_du_Royaume_de_Naples_et_Celui_de_LIsle_de_Sicile/Bonne.html http://www.swaen.com/antique-map-of.php?id=10729 http://knol.google.com/k/καρμπονάροι-εταιρεία-της-καρμποναρίας-ανθρακείς