O Ι. Καποδίστριας ως κυβερνήτης της Ελλάδας (1828-1831) Η ολοκλήρωση της Ελληνικής Επανάστασης Δημιουργία παρουσίασης: Βάσω Ραμπαούνη http://portobuffalo.blogspot.com

Ο Ι. Καποδίστριας στην Ελλάδα Άνοιξη 1827: Εκλογή του από την Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Αρχές 1828: Ἀφιξή του στην Ελλάδα Η κατάσταση στην Ελλάδα Ερήμωση. Επιτακτική ανάγκη ανοικοδόμησης Εξαθλίωση του λαού. Καταστροφή της παραγωγικής βάσης (καταστροφές στην Πελοπόννησο από στρατεύματα Ιμπραήμ 1825-1828 , εμφύλιες συγκρούσεις) Κατασπατάληση των χρημάτων των δανείων 1824, 1825 Ληστεία-Πειρατεία Αιγυπτιακός στρατός στη Ν.Δ. Πελοπόννησο Τουρκικός στρατός στη Στερεά Ελλάδα

Χειρόγραφο προσχέδιο από το ψήφισμα αριθμ. ΣΤ΄ της Γ΄ Εθνικής Συνέλευσης που συνεκλήθη στην Τροιζήνα, στο οποίο ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας αναγορεύεται Κυβερνήτης της Ελλάδος (Τροιζήνα, 2 Απριλίου 1827).

Τα προβλήματα Η οργάνωση του κράτους και η εσωτερική διοίκηση Η οργάνωση του στρατού Το ζήτημα των εθνικών γαιών. (Ἐμεινε άλυτο για δεκαετίες. Οικειοποίηση της καλλιεργήσιμης γης-πρώην τουρκικής ιδιοκτησίας από τους μεγαλοκτηματίες. Εκμετάλλευση φτωχών καλλιεργητών από τους γαιοκτήμονες) 4. Το ζήτημα της ανεξαρτησίας και των συνόρων

Πολιτική και Διοίκηση Αναστολή της ισχύος του Συντάγματος της Τροιζήνας. Συγκέντρωση όλων των εξουσιών στα χέρια του. Επιθυμία του να κυβερνήσει κατά το πρότυπο της πεφωτισμένης δεσποτείας. Δ’Εθνοσυνέλευση (Άργος, 11 Ιουλίου -6 Αυγούστου 1829) 1.Επικύρωση αποφάσεων Καποδίστρια 2.Σύσταση Γερουσίας, χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες 3. Ορισμός βασικών αρχών για τη μελλοντική συνταγματική αναθεώρηση, που όμως δεν έγινε (όξυνση πολιτικής αντιπαράθεσης, δολοφονία Καποδίστρια)

Φύλλα της Γενικής Εφημερίδας της Ελλάδας με πράξεις του Κυβερνήτη Iωάννη Καποδίστρια (Αίγινα, 1828). Αυτόγραφη επιστολή του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια προς τον Ιωάννη Παπαρρηγόπουλο. Υπογράφει ο ίδιος ο Κυβερνήτης (Ναύπλιο, 18 Σεπτεμβρίου 1830)

Το Διάταγμα του Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια με το οποίο διορίζονται τα μέλη της Γερουσίας, των Υπουργείων και της «Επιτροπής της Οικονομίας» και καθορίζεται το ύψος των μισθών τους (Αίγινα, 12 Σεπτεμβρίου 1829).

Πολιτική και Διοίκηση Κυβερνήτης ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Υπουργικό Συμβούλιο: ἐμπιστά του πρόσωπα (Γραμματείς) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ Συμβουλευτικό σώμα, είδος Βουλής με 27 διορισμένα μέλη Η οργάνωση του καποδιστριακού κράτους

Ένοπλες Δυνάμεις Συγκρότηση σύγχρονου κράτους: προϋπόθεση η δημιουργία στρατού ελεγχόμενου από την κεντρική διοίκηση Μέτρα: Συγκρότηση τακτικών ένοπλων δυνάμεων Εκκαθάριση Στερεάς Ελλάδας από τουρκικά στρατεύματα Αντιμετώπιση ληστείας-πειρατείας (συμβολή Ανδρέα Μιαούλη) Αξιοποίηση αγωνιστών για τη δημιουργία τακτικού στρατού Ίδρυση του Λόχου των Ευελπίδων Προσπάθεια οργάνωσης τακτικού πολεμικού ναυτικού

Διάταγμα του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια σχετικά με την αποζημίωση των αξιωματικών. Επικυρώνεται από τον γραμματέα (υπουργό) Στρατιωτικών Γ. Ρόδιο και από τη σφραγίδα Ο ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙ[ΩΤΙΚΩΝ] ΓΡΑΜΜ[ΑΤΕΑΣ] ΤΗΣ ΚΤΒΕΡΝ[ΗΣΕΩΣ] 1821, με την κεντρική παράσταση του «αναγεννώμενου» Φοίνικα (Ναύπλιο, 27 Μαΐου 1830). Ομολογία αποζημίωσης αγωνιστών για τις υπηρεσίες και τα χρήματα που προσέφεραν στον Αγώνα. Η αποζημίωση τιμάται μεν σε φοίνικες αλλά θα δοθεί σε εθνικές γαίες (Ναύπλιο, 1830-31).

Στολές ευέλπιδων περί το 1885. Έφιππος εικονίζεται ο τότε διοικητής της σχολής, Πάνος Κολοκοτρώνης. Ο «Λόχος των Ευελπίδων» υπήρξε ο πρόδρομος της σημερινής Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων. Αφορά την προσπάθεια του Ι. Καποδίστρια να στελεχώσει το στρατό με ικανά στελέχη κατά το πρότυπο της Γαλλικής Πολυτεχνικής Σχολής ( École Polytechnique), που ήταν δημιούργημα του Ναπολέοντα. Ο ίδιος ο Καποδίστριας ονόμασε τους μαθητές της «Ευέλπιδες» για να υπογραμμίσει ότι σ’ αυτούς στηρίζονται οι ελπίδες της Ελλάδας

Οικονομία Κακή οικονομική κατάσταση Ανεπιτυχής προσπάθεια εξασφάλισης γαλλικού δανείου 60.000.000 φράγκων. Έσοδα: Τα μικροποσά που δίνονταν σε μηνιαία βάση από Ρωσία και Γαλλία ( 1828-1830)=Λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, πληρωμή μισθών δημοσίων υπαλλήλων Μέτρα Λιτότητα στις κρατικές δαπάνες Δημιουργία του πρώτου κρατικού ταμείου (εισφορές Ελλήνων εξωτερικού και φιλελλήνων) 1829: Ίδρυση της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας (συμβολή Εϋνάρδου) 1829: Κυκλοφορία του πρώτου ελληνικού νομίσματος , του Φοίνικα Προσπάθεια ανάπτυξης του εμπορίου και της ναυτιλίας Εκσυγχρονισμός της γεωργίας. Αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα. νέες καλλιέργειες ( πχ. πατάτα) νέες γεωργικές μέθοδοι και εργαλεία( χρήση σιδερένιου αρότρου)

Ο Φοίνικας υπήρξε το πρώτο ελληνικό νόμισμα που κόπηκε το 1828, την περίοδο που ήταν Κυβερνήτης του νέου ελληνικού κράτους ο Ιωάννης Καποδίστριας. Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη. Fotopoulos, D., Delivorrias, Ang., Greece at the Benaki Museum, Benaki Museum, Athens 1997, σ. 590, εικ. 1042. © Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα.

Το Ψήφισμα της 2/2/1828 περί «Συστάσεως της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης» Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ακούσας και την γνώμην του Πανελληνίου Ψηφίζει Άρθρον 1. Συσταίνεται Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (Banque). Άρθρον 2. Τα κεφάλαια της Εθνικής Χρηματιστικής ταύτης Τραπέζης σύγκεινται από τας διαφόρους ποσότητας, τας οποίας οι μέτοχοί της (actionnaires) θέλουν καταθέσει εις αυτήν, δια να λαμβάνουν τους τόκους ανά οκτώ τα εκατόν κατ' έτος. Άρθρον 3. Όσοι εκ των πολιτών μέτοχοι δεν δύνανται άλλως να συμμεθέξουν εις την Εθνικήν Χρηματιστικήν Τράπεζαν, ειμή προσφέροντες εις αυτήν προϊόντα, τα οποία ημπορούν να πωληθούν εις ξένους τόπους, θέλουν τα παραδίδει εις τους διευθυντάς της Τραπέζης και ούτοι θέλουν δίδει τα πιστά εις τους μετόχους δι' αποδεικτικών ποσότητος αναλογούσης με την τιμήν των προϊόντων. Άρθρον 4. Αι εις την Εθνικήν Χρηματιστικήν Τράπεζαν εμπιστευόμεναι ποσότητες δίδονται δι' εν ολόκληρον έτος. Άρθρον 5. Μετά την προθεσμίαν ταύτην οι θέλοντες έχουν το δικαίωμα να λάβουν οπίσω τα κεφάλαιά των ή ολικώς ή εν μέρει. Αλλ' οφείλουν να διευθύνουν την περί τούτου αίτησίν των εις τους διευθυντάς ένα μήνα πρότερον. Άρθρον 6. Μετά την συμπλήρωσιν της αυτής προθεσμίας τα αποδεικτικά, τα οποία οι διευθυνταί αυτής ήθελαν δώσει εις τους μετόχους, θέλουν είσθαι δεκτά χωρίς ξεπεσμόν εις αγοράν προσόδων της Επικρατείας, εις λήψιν εθνικών κτημάτων εις υποθήκην, κατά το περί υποθήκης εκδοθησόμενον ψήφισμα, βάσιν έχον τον υπ' αριθμ. ΝΑ΄νόμον, και προσέτι εις αγοράν εθνικών γαιών, εάν η προσεχώς συγκαλεσθησομένη Συνέλευσις αποφασίση την εκποίησιν μέρους αυτών. Άρθρον 7. Ο Πρόβουλος του επί της Οικονομίας τμήματος του Πανελληνίου με δύο συνεργάτας διωρισμένους από τον Κυβερνήτην, είναι οι διευθυνταί της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης. Άρθρον 8. Χωριστόν διάταγμα διορίζει τον οργανισμόν της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης και όλων των κλάδων της διευθύνσεως αυτής. Εν Αιγίνη τη 2α Φεβρουαρίου 1828 Ο Κυβερνήτης Ι. Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Λιθογραφία Γεωργίου Σταύρου Επί Καποδίστρια μετείχε στην τριμελή Επιτροπή της Oικονομίας που διοίκησε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα. Από τους σχεδιαστές και ιδρυτές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Εκλέχθηκε το 1842 πρώτος διευθυντής της και παρέμεινε στη θέση αυτή για 28 χρόνια μέχρι το θάνατό του, το 1869.

Eκπαίδευση Εκπαίδευση=προτεραιότητα Τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα Ορφανοτροφείον της Αίγινας Κεντρικόν Σχολείον (προετοιμασία για σπουδές στο εξωτερικό) Πρότυπον Αγροκήπιον (=γεωργική σχολή . Τίρυνθα) Όχι ίδρυση Πανεπιστημίου. Αιτία: Στη δεδομένη στιγμή Εκπαίδευση =παροχή βασικών γνώσεων και επαγγελματικής κατάρτισης 3 αλληλοδιδακτικά σχολεία (≈ δημοτικά τετραετούς φοίτησης) 3 ελληνικά σχολεία (≈γυμνάσιο τριετούς φοίτησης) Χειροτεχνεία (≈ επαγγελματικές σχολές) Πρότυπον σχολείον ( απόφοιτοί τους =δάσκαλοι στα αλληλοδιδακτικά)

Το Ορφανοτροφείο είναι το πρώτο μεγάλο Δημόσιο κτίριο που χτίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια Χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει και να μορφώσει ορφανά αγόρια. Εδώ στεγάστηκε το πρώτο Αρχαιολογικό Μουσείο, η πρώτη Εθνική Βιβλιοθήκη, το πρώτο Εθνικό Τυπογραφείο και το πρώτο Ελληνικό Ωδείο Το 1834 κλείνει και παραχωρείται στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1842 λειτουργεί ως Λοιμοκαθαρτήριο. Από το 1848 έως το 1860 παραμένει κενό. Το 1860 λειτουργεί ως φρενοκομείο. Από το 1866 έως το 1869 φιλοξενεί πρόσφυγες της Κρητικής Επανάστασης. Τέλος από το 1880 μέχρι το 1984 με κάποιες μετατροπές λειτούργησε σαν φυλακή ασφαλείας για ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους.

1ο Δημοτικό σχολείο Άργους. Καποδιστριακό σχολείο

Αίγινα Τίρυνθα

Η ολοκλήρωση της Επανάστασης (1829) Εκκρεμή ζητήματα Ο βαθμός ανεξαρτησίας του κράτους ( αυτόνομο ή ανεξάρτητο;) O καθορισμός συνόρων Η συνέχιση πολεμικών επιχειρήσεων 12 Σεπτεμβρίου 1829: μάχη στην Πέτρα ( Βοιωτία). Ἠττα τουρκικών δυνάμεων από τις ελληνικές με επικεφαλής τον Δ. Υψηλάντη . Η τελευταία μάχη του Αγώνα.

Έγγραφο του Δημητρίου Υψηλάντη, «του κατά την Ανατολικήν Ελλάδα Στρατάρχης», προς τον στρατηγό Ιωάννη Ράγκο σχετικά με τις πολεμικές επιχειρήσεις των Ελλήνων στη Στερεά Ελλάδα την άνοιξη του 1829. Φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Δ. Υψηλάντη Ο ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤ[ΟΛΙΚΗΝ] ΕΛΛ[ΑΔΑ] ΣΤΡΑΤΑΡΧΗΣ, με την κεντρική φιγούρα της Προμάχου Αθηνάς να κοιτάζει προς τα δεξιά (Σάλωνα, 10 Απριλίου 1829).

Η ολοκλήρωση της Επανάστασης (1829) Η Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος Επιδέξιοι χειρισμοί του Κυβερνήτη 1830:Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας . Η Ελλάδα ανεξάρτητο κράτος 1832:Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως Ενσωμάτωση όλων των εδαφών νοτίως της γραμμής Αμβρακικού κόλπου –Παγασητικού κόλπου Ελληνικό κράτος Στερεά Ελλάδα Πελοπόννησος Νησιά Αργοσαρωνικού Εύβοια Κυκλάδες Σποράδες

Το κείμενο, στα ελληνικά, του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου, που υπογράφτηκε στις 22 Ιανουαρίου / 3 Φεβρουαρίου 1830. Το Πρωτόκολλο αυτό μαζί με το Πρωτόκολλο που είχε υπογραφεί επίσης στο Λονδίνο το προηγούμενο έτος και τη συνθήκη της Αδριανούπολης (Σεπτέμβριος 1829) αποτελούν τις σημαντικότερες διπλωματικές κινήσεις για τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους, καθώς αναγνωρίζεται η ύπαρξη αυτόνομου, αρχικά, και αργότερα ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το οποίο θα περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες, τις Σποράδες και τη Στερεά Ελλάδα, μέχρι το όριο που χάραζε ο ρους των ποταμών Αχελώου και Σπερχειού. Στο παρόν Πρωτόκολλο γίνεται εκτενής αναφορά και για τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ-Κόμπουργκ, στον οποίο είχε προσφερθεί αρχικά το στέμμα του νεότευκτου Βασιλείου (Ναύπλιο, 24 Μαρτίου / 8 Απριλίου 1830).

Η αντιπολίτευση κατά του Καποδίστρια Οργανωμένη έκφραση της δυσαρέσκειας των πολιτικών του αντιπάλων μετά τη Δ’ Εθνοσυνέλευση ( καλοκαίρι 1829) Περιθωριοποίηση των πολιτικών φατριών που έως τότε κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή. Αποκλεισμός τους από τη διοίκηση. Αντίθεσή τους στη δημιουργία ενός ισχυρού συγκεντρωτικού κράτους

Η αντιπολίτευση κατά του Καποδίστρια Οι δυσαρεστημένοι από την πολιτική του Καποδίστρια (δημιουργία ισχυρού συγκεντρωτικού κράτους κατά τα δυτικά πρότυπα) Πρόκριτοι με τοπική εξουσία ( Π. Μαυρομιχάλης) Πλούσιοι πλοιοκτήτες ( Γ. Κουντουριώτης) Έμπειροι Φαναριώτες ( Α. Μαυροκορδάτος) Φιλελεύθεροι διανοούμενοι ( Αδ. Κοραής) Αγγλία και Γαλλία Π. Μαυρομιχάλης (1765-1848) Γεώργιος Κουντουριώτης (1782-1858). Αλ. Μαυροκορδάτος (1791-1865) Αδ. Κοραής (1748-1833)

Μάνη Προπύργιο οικογένειας Μαυρομιχάλη Αρκετές εξεγέρσεις. Καλοκαίρι 1831 η σημαντικότερη Στόχος: η διατήρηση των ιδιαίτερων προνομίων της περιοχής ‘Υδρα και Μάνη: τα σημαντικότερα κέντρα αντιπολίτευσης Από τις αρχές του 1830 :η εξουσία του Κυβερνήτη εκεί ήταν τυπική Ύδρα Προπύργιο οικογένειας Κουντουριώτη Εκεί είχαν συγκεντρωθεί οι μοραΐτες και οι νησιώτες πρόκριτοι καθώς και ο Αλ. Μαυροκορδάτος Η εφημερίδα «Απόλλων» προπαγάνδιζε τη Δολοφονία του Καποδίστρια Ακραία αντίδραση: η κατάληψη του ναύσταθμου στον Πόρο και η πυρπόληση των δύο μεγαλύτερων ελληνικών πλοίων (Μιαούλης) Στόχος: η ανατροπή της καποδιστριακής πολιτικής με την περιστολή των εξουσιών του Κυβερνήτη και η υπαγωγή του σε συνταγματικό έλεγχο Φιλελεύθεροι διανοούμενοι Καταγγελίες για αυταρχισμό («τύραννος», «φωτοσβέστης) Αξίωση για παραχώρηση συνταγματικών ελευθεριών Αγγλία –Γαλλία Κατηγορία για φιλορωσική στάση Υποκίνηση αντικαποδιστριακών κινήσεων

Η δολοφονία του Καποδίστρια Λήψη σκληρών μέτρων από Καποδίστρια Σύλληψη του Π. Μαυρομιχάλη για αντικυβερνητικές κινήσεις 27ης Σεπτεμβρίου 1831 [ Ιουλιανό ημερολόγιο] (= 9 Οκτωβρίου 1831) Έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος: δολοφονία Καποδίστρια από τους Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη ( αδελφός και γιος του Πετρόμπεη) Κων/νος Μαυρομιχάλης: πυροβολήθηκε από τον μονόχειρα σωματοφύλακα του Καποδίστρια. Τον αποτέλειωσε το πλήθος Γεώργιος Μαυρομιχάλης: κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία. Παραδόθηκε. Καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε

Διονύσιος Τσόκος, Η δολοφονία του Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου 1831. Ελαιογραφία 0,60x0,80 μ. Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη. Ανακοίνωση της δολοφονίας του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια (Ναύπλιο, 28 Σεπτεμβρίου 1831).

Αφού μελετήσετε τις πηγές α και β, να καταγράψετε τις θέσεις που διατυπώνονται σε αυτές. Κωνσταντίνος Ηλιάδης, Ο Ιωάννης Καποδίστριας. Αθήνα, Συλλογή Πανεπιστημίου. Χρήστου, Χ., Προσωπογραφίες από τη Συλλογή του Πανεπιστημίου Αθηνών 1837-1987, Έκδοση Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Αθήνα 1987, σ. 84. © Πανεπιστήμιο, Αθήνα.

Πηγές Β. Κρεμμυδάς, Νεότερη Ιστορία. Ελληνική και Ευρωπαϊκή, εκδ. «γνώση», Αθήνα, 1990 http://argolikivivliothiki.gr/2009/03/11/%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-1%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%87%CE%BF/ http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/politiki/14.html http://www.sansimera.gr/articles/399 http://ha.nbg.gr/exhibitions/En_2/1.html http://www.kapodistrias.info/paideia