Kochanie moje...

I mnie Bóg decyzją zaskoczył, Tak szybko wyciągnął swe dłonie, Nie zdołam niczego już zmienić, Musiałem tak odejść... to koniec.

Ta stacja to kres mej podróży, I jedna przede mną lśni droga, A tyle Ci chciałem powiedzieć, Odchodzić od Ciebie... jak szkoda...

Już tęsknię, za czułym spojrzeniem, A wszystko we mgle się rozpływa, Niestety, dziś na noc nie wrócę, Choć słyszę, jak cicho mnie wzywasz...

Jest dom, który na nas tu czeka, I kiedyś w nim ze mną zostaniesz, Nie będzie już łez na policzkach, Przytulisz się do mnie kochanie.

Tu ogród jest taki jak w domu, Przechadzam się po nim czasami, I kwiaty, gdy więdną, podlewam, Nie wodą z jeziora, lecz łzami..

Te kwiaty tak pachną cudownie, Już zerwałbym teraz, lecz nie wiem, Bo kiedyś cię znowu zobaczę, I wszystkie zatrzymam dla ciebie...

Urzeka ta cisza i spokój, Usypia też ptaków śpiewanie, Lecz czemu ten los tak okrutny, Rozdzielił i zabrał w nieznane...

Uśmiecham się chwilę szczęśliwy, Gdy wzrok swój kierujesz do nieba, Twa gwiazda tak pięknie migocze, Jest dobrze... już nic mi nie trzeba...

Autor wiersza: tamiss Opr. KB Muzyka: Fredrich Von Flotow -Ostatnia róża lata elfograd.nmj.pl