Εκούσιο πάθος

+24

No comments posted yet

Comments

Slide 5

“Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά ανάνηψον κράζουσα, Άγιος, Άγιος, Αγιος ει ο Θεός ημών. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς” . Τον νυμφώνά σου βλέπω, Σωτήρ μου κεκοσμημένον,και ένδυμα ούκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώλαμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, φωτοδότα και σώσον με (εκ. γ΄).

Slide 9

Γεννήθηκε στο Colle di Vespignano της Φλωρεντίας και έζησε στην εποχή της γοτθικής τεχνοτροπίας που χαρακτηρίζεται ως μεταβατική από το Μεσαίωνα στην Αναγέννηση.  Ο Τζιότο απελευθέρωσε τη ζωγραφική από τις αμετακίνητες επίπεδες φιγούρες της βυζαντινής εικονογραφίας, τοποθέτησε τα πρόσωπα και τα αντικείμενα με φυσικό τρόπο στο χώρο και τους προσέδωσε μνημειακή μορφή. Η επίδραση τού μεγάλου ζωγράφου στην ευρωπαϊκή ζωγραφική διήρκεσε πολλούς αιώνες. Πέθανε στη Φλωρεντία σε ηλικία περίπου 71 ετών.

Slide 11

Θεμελιωτής της δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής ο Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια (Duccio di Buoni­nsegna, Σιένα 1255 – 1319), ήταν μια πολύ δυναμική φυσιογνωμία της εποχής του. Δεν πλήρωνε πρόστιμα, του επιβλήθηκε ποινή για παραβίαση της απαγόρευσης νυχτερινής κυκλοφορίας, καυγάδιζε με τους αξιωματούχους, απέφυγε να καταταγεί στο στρατό. Ο μόνιμα φορτισμένος καλλιτέχνης θεωρείται ο σπουδαιότερος ζωγράφος της Σιένα κατά τον 13ο αι. και από τους μεγαλύτερους της προαναγεννησιακής εποχής. Αν ο Τζιόττο είναι ο 1ος δημιουργός της νεώτερης Τέχνης, τότε σίγουρα ο Ντούτσιο είναι ο τελευταίος καλλιτέχνης της αρχαιότητας. Μερικοί από τους αγγέλους του θυμίζουν Αγια-Σοφιά. Οι γέροι του είναι απόγονοι σε ευθεία γραμμή των φιλοσόφων της Αλεξάνδρειας. Θα συνδυάσει άριστα τη γαλλική γοτθική μικρογραφία με τη βυζαντινή παράδοση. Αποφεύγει τις συγκρούσεις, δεν θέτει διλήμματα, φροντίζει με γλύκα να επικρατήσει μια υπερβατική ηρεμία.

Slide 12

"Η είσοδος στα Ιεροσόλυμα", πίσω όψη της Maesta του Duccio. Παρατηρήστε πόσο φυσικά καταγράφονται οι κάτοικοι, με τις ελεύθερες χειρονομίες, κρεμασμένοι σε δένδρα, ξεπροβάλοντας από παραθύρια κλπ. Παράλληλα ο Ντούτσιο μας δίνει μια ρυμοτομία της Ιερουσαλήμ με βάση τα χαρακτηριστικά της Σιένα, γεγονός που ενθουσίασε τους πιστούς.

Slide 13

. Οι ειδικοί χρησιμοποιούν άφθονους επαινετικούς χαρακτηρισμούς για τη ζωγραφική του Φρα Αντζέλικο, πνευματική ευφροσύνη, ένταση συνδυασμένη με χάρη, ειλικρίνεια, διδαχή («ζωγραφικά κηρύγματα» έχουν αποκαλέσει τα έργα του), αλλά τίποτε, φαίνεται, δεν μπορεί να αποδώσει την ομορφιά των χρωμάτων και τη λειτουργικότητα της προοπτικής αυτού του έργου.

Slide 16

. Εάν η τέχνη γίνεται πιο εκλεπτυσμένη, αντανακλώσα το ενυπάρχον σ’ αυτή στοιχείο είναι λιγότερο φορέας της άμεσης κατοχής του Υπερβατικού . Ερχόμενη σε ρήξη με τους κανόνες της παράδοσης, η τέχνη δεν εντάσσεται πια στο μυστήριο της λειτουργικής και περισσότερο αυτόνομη και υποκειμενική, εγκαταλείπει την ουράνιά της «βιόσφαιρα».

Slide 21

Ιω. 13 ,14 εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας, ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας.

Slide 25

Του δείπνού σου του μυστικού σήμερον, Υιέ Θεού, κοινωνόν με παρέλαβε, ού μη γάρ τοίς εχθροίς σου το μυστήριον είπω,ού φίλημά σοι δώσω καθάπερ ο Ιούδας, αλλ΄ώς ο ληστής ομολογώ σοιμνήσθητί μου, Κύριε,όταν έλθης εν τη βασιλεία σου.

Slide 30

καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με. Μτ 26,21

Slide 33

Ο Μανουήλ Πανσέληνος, ο ζωγράφος του Πρωτάτου, κινείται ως τις μέρες μας μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Η εποχή που δραστηριοποιείται (14ος αιώνας), είναι μια εποχή αντινομίας, κατά την οποία, ενώ το κράτος φθίνει πολιτικά και οικονομικά, τα γράμματα και οι τέχνες φθάνουν στο ύψιστο σημείο της ακμής του, αντλώντας συνάμα στοιχεία από την αρχαιοελληνική παράδοση.Το έργο του Πανσέληνου, όπως αυτό σώζεται στο Πρωτάτο του Αγίου 'Ορους, είναι αντιπροσωπευτικό μιας ολόκληρης εποχής, της Παλαιολόγειας και μιας "Σχολής" της Μακεδονικής, κέντρο της οποίας ήταν η Θεσσαλονίκη. Η πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της πόλης φτάνει την περίοδο εκείνη, σε υψηλά επίπεδα, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύεται ο ηγετικός της ρόλος σ' ολόκληρο το Βαλκανικό χώρο. Το έργο του Μανουήλ Πανσέληνου, διατηρεί μια σπάνια ποιότητα στην απόδοση του χρώματος, την οργανική σύνθεση του σώματος και την ψυχολογική απόδοση των μορφών, στοιχεία τα οποία προσδίδουν στην τεχνοτροπία, μια δραματικότητα συνυφασμένη με ρεαλιστικούς τόνους. Το γαλήνιο μεγαλείο που εκπέμπει ως σύνολο, δένει αρμονικά με τις μεγάλες αναλογίες του αρχιτεκτονήματος, ενώ οι πολυπρόσωπες συνθέσεις με τις ρωμαλέες φυσιογνωμίες των προσώπων, δονούνται από ένα βαθύ ανθρώπινο πάθος, το οποίο προσκαλεί το θεατή να συμμεριστεί τα αισθήματα που εκπέμπουν.

Slide 41

τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ' ἐμοῦ. Μτ 26,38

Slide 44

Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθε, καὶ μετ' αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ. 48 ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων· Ὃν ἂν φιλήσω αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν. Μτ 26,47-48

Slide 52

Οι επαναστατικές καινοτομίες του Caravaggio δεν τρομάζουν. Αντίθετα, η πραγματικότητα, που αποτυπώνεται έτσι όπως είναι, γοητεύει, εκπλήσσει, ίσως, μαγεύει και αναστατώνει έτσι όπως και τα χρώματα του ζωγράφου κόκκινα και γαιώδη, χρησιμοποιούνται για να τονίσουν με την αντίθεση, τη φωτεινότητα και τη φυσικότητα των μορφών που αναδύονται.

Slide 67

Ο Μπος συνεχίζει να προβάλλει την ανθρώπινη ηλιθιότητα μέσα από την απεικόνιση του Θείου πάθους και στον πίνακα "Ο Χριστός στεφανωμένος με αγκάθινο στεφάνι" που βρίσκεται στο Escorial στο μοναστήρι του San Lorenzo. Εδώ η μορφή του Θεανθρώπου βρίσκεται στο κέντρο του κυκλικού πίνακα, περιστοιχισμένη από πέντε φιγούρες που τον υποβάλλουν σε ταπεινωτικά μαρτύρια, και οι οποίες αντιπροσωπεύουν τις διάφορες κοινωνικές τάξεις

Slide 75

που βρίσκεται στο Μουσείο Ιστορίας Τέχνης της Βιέννης ,έχουμε την παρουσία ή καλύτερα την κυριαρχία ενός πολύμορφου πλήθους από λεπτές και νευρώδεις φιγούρες, που περιγράφονται με χλευαστική ειρωνεία από τον Μπος, οι οποίες περιβάλλουν τη μορφή του Χριστού που βρίσκεται στο κέντρο της σύνθεσης, συμβολίζοντας έτσι τη χλεύη και την απόρριψη που δείχνει ο άφρων άνθρωπος σε κάθε τι υψηλό που δεν μπορεί να κατανοήσει.

Slide 76

Οἱ δὲ κρατήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήγαγον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα, ὅπου οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν . τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λέγων …Ἔνοχος θανάτου ἐστί. Μτ 26

Slide 78

ἰδὼν δὲ ὁ Πιλᾶτος ὅτι οὐδὲν ὠφελεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται, λαβὼν ὕδωρ ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου, λέγων· Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου· ὑμεῖς ὄψεσθε. Μτ27.24

Slide 79

Από την Κων/πολη, όπου γεννήθηκε η Μακεδονική Σχολή, η τέχνη πέρασε στο Μυστρά τα τέλη του 14ου αιώνα. Ο Μυστράς έγινε το κέντρο της αγιογραφίας στη γύρω περιοχή και αποτελεί το μεταίχμιο για τη μετάβαση στην Κρητική Σχολή. Ονομάστηκε Κρητική , γιατί αναπτύχθηκε στην Κρήτη και από εκεί διαδόθηκε σε άλλα μέρη. Αιώνας ακμής ήταν ο 16ος. Σε αντίθεση με τη Μακεδονική τεχνοτροπία, η Κρητική δεν απλώνει τα φωτίσματα και τα σαρκώματα. Ο προπλασμός (βάση) είναι σκούρος, στο χρώμα του κάστανου και οι γραμμές πιο στενές. Χαρακτηριστικό είναι η αυστηρές και ασκητικές μορφές σε σχέση με τις ελεύθερες και ρεαλιστικές της Μακεδονικής.  Οι αρχές της τεχνικής αυτής βρίσκονται στο συντηρητικό ρεύμα της Παλαιολογείου Αναγέννησης, που συναντάμε στο Μυστρά, κυρίως στην Περίβλεπτο και στην Κων/πολη, στο Καχριέ Τζαμί. Η διαμόρφωση της Σχολής αυτής στην Κρήτη, έγινε γιατί στο νησί αυτό υπήρχε από παλιά συντηρητική βυζαντινή παράδοση. Επίσης, το γεγονός ότι σπουδαίοι λόγιοι κατέφυγαν στην Κων/πολη, συνετέλεσε στην ανάπτυξή της. Παρά όμως τη συντηρητικότητά της, το νέο πνεύμα είναι διάχυτο στα έργα της και αυτό γίνεται αντιληπτό από το γεγονός ότι επέτρεψε ορισμένα στοιχεία της Ιταλικής Αναγέννησης. Άλλωστε στην Κρήτη, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, έφταναν άφθονες χαλκογραφίες από τη Δύση.

Slide 80

καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν περιέθηκαν αὐτῷ χλαμύδα κοκκίνην Μτ 27,28

Slide 81

καὶ πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ κάλαμον ἐπὶ τὴν δεξιὰν αὐτοῦ, καὶ γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐνέπαιζον αὐτῷ λέγοντες· Χαῖρε, ὁ βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων· 30 καὶ ἐμπτύσαντες εἰς αὐτὸν ἔλαβον τὸν κάλαμον καὶ ἔτυπτον εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. Μτ.27,29

Slide 88

Καὶ ἐλθόντες εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστι λεγόμενος κρανίου τόπος, 34 ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν ὄξος μετὰ χολῆς μεμιγμένον· καὶ γευσάμενος οὐκ ἤθελε πιεῖν. 35 σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλοντες κλῆρον, 36 καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ. 37 καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων Μτ27,33-38

Slide 90

Στο καθολικό του Oσίου Λουκά, των αρχών του 11ου αι., το εικονογραφικό πρόγραμμα με τη σύνθετη θεολογική σκέψη, αλλά και η σχετική τεχνοτροπία που επιδιώκει όχι την κλασσική αρμονία αλλά μια έκφραση με βαθύτερο νόημα, συνθέτουν ένα μοναδικό σύνολο

Slide 93

Τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων.

Slide 95

Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης. 46 περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· Ἠλὶ ἠλὶ, λιμᾶ σαβαχθανί; τοῦτ' ἔστι Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;

Slide 96

Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου, εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. Ιω 19,26

Slide 97

ὅτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα. Ιω 19,30

Slide 98

Καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν, Μτ27,51

Slide 100

Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ τηροῦντες τὸν Ἰησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος. Μτ 27,54

Slide 139

Η ατμόσφαιρα είναι απόκοσμη και μέσα από έναν βαρύ ίσκιο τα γεγονότα και τα πρόσωπα ξεχωρίζουν από το φως που έρχεται από τρεις πηγές σε τριγωνική λοξή διάταξη. Το φόντο λειτουργεί υπαινικτικά καθώς ξεμακραίνει το τοπίο προς το βάθος, αφήνοντας να εννοηθεί μια μελλοντική ελπίδα μέσα από το φωτεινό ξάνοιγμα του ουρανού.

Slide 1

Από το Σάββατο του Λαζάρου στην Ανάσταση Δυτική & Ανατολική τέχνη

Slide 2

Duccio

Slide 3

Giotto

Slide 4

Μονή Καισαριανής 11 ος αιών

Slide 5

Νικόλαος Γύζης Ιδού ο Νυμφίος έρχεται (1895-1900).

Slide 6

Βαϊοφόρος Μονή Σταυρονικήτα ,Αγ.Όρος Δια χειρός Θεοφάνους του Κρητός

Slide 7

Αντρέι Ρουμπλιόβ 1360 - 1427    Θεωρείται ο κορυφαίος  Ρώσος αγιογράφος του Μεσαίωνα και ένας από τους μεγαλύτερους του κόσμου . Η τεχνική του συνδυάζει ασκητισμό και αρμονία κατά το  βυζαντινό  πρότυπο. Τα έργα του διακρίνονται από ηρεμία και γαλήνη και θεωρούνται πρότυπο ορθόδοξης εικονογραφίας . Διακρίνονται σαφείς επιδράσεις από το έργο του Θεοφάνη του ΈΛληνα

Slide 8

Αντρέι Ρουμπλιόβ

Slide 9

Giotto Di Bondone, (1267-1337) Γοτθικός ρυθμός Ο Τζιότο είναι ο πατέρας της ευρωπαϊκής ζωγραφικής και υπήρξε από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών . Έφερε επανάσταση στη ζωγραφική του καιρού του, καθώς εγκατέλειψε τις ομοιόμορφες αφηρημένες γραμμές της Βυζαντινής τεχνοτροπίας. Απέδωσε δυναμικά τους όγκους και το χώρο και πρόβαλε με μεγάλη εκφραστικότητα τ' ανθρώπινα συναισθήματα.

Slide 10

Giotto

Slide 11

Duccio 1278–1319 Duccio di Buoninsegna ήταν ο πρώτος σπουδαίος ζωγράφος της σχολής της Σιένα. Δεν έχει το στοιχείο της φυσιοκρατίας ,που κάνει την τέχνη του Giotto τόσο επαναστατική, τόσο έντονο. Ο Duccio παραμένει στην αυστηρή ομορφιά της βυζαντινής παράδοσης στην οποία όμως εμφυσά την ανάσα του νέου ανθρωπισμού. Αν ο Τζιόττο είναι ο 1ος δημιουργός της νεώτερης Τέχνης, τότε σίγουρα ο Ντούτσιο είναι ο τελευταίος καλλιτέχνης της αρχαιότητας. Μερικοί από τους αγγέλους του θυμίζουν Αγια-Σοφιά. Το πρώτο χρονολογημένο έργο του, είναι η περίφημη Παναγία Ρουτσελάι 1285 . Αποτελεί ένα θεμελιώδες έργο για την εξέλιξη της τέχνης του αλλά και για την ιστορία της μεσαιωνικής τέχνης

Slide 12

Duccio

Slide 13

Fra Angelico. 1395 Φλωρεντία. Στα 20 του χρόνια, κατετάγη στο μοναστικό τάγμα των Δομινικανών. Fra Angelico = Αγγελικός Αδελφός.(Γκουίντο ντι Πιέτρο ) Ευλογημένος Αντζέλικο ( il beato Angelico) Εποχή του η πρώιμη Αναγέννηση. Τα έργα του διατήρησαν τη χαρακτηριστική ανθρωπιά τους, τη γαλήνη και τη λεπτότητα . Πεθαίνει στα 60 του ήρεμα, με τη φράση “Εκείνος που επιτελεί τα έργα του Χριστού, πρέπει να μένει για πάντα με το Χριστό“.

Slide 14

Fra Angelico

Slide 15

Cimabue 1240 — 1302 Πρόκειται για τον τελευταίο Ιταλο-Βυζαντινό ζωγράφο.

Slide 16

Aπό τον 13º αιώνα και ύστερα οι Giotto, Duccio, Cimabue, εισάγουν την "πλαστή" οπτική, την προοπτική, το βάθος, το παιχνίδι φωτός – σκιάς, τη ζωγραφιά με οφθαλμαπάτη Τα ενδύματα των Αγίων δεν δίνουν πια την αίσθηση «πνευματικών σωμάτων» κάτω από τις πτυχές τους και ακόμα και οι Άγγελοι εμφανίζονται ως όντα από σάρκα και αίμα. Τα ιερά πρόσωπα συμπεριφέρονται ακριβώς όπως όλος ο κόσμος, είναι ντυμένα και τοποθετημένα στο σύγχρονο περιβάλλον του καλλιτέχνη. Κριτική Δυτικής τέχνης

Slide 17

Η εκδίωξη των εμπόρων από το ναό GIOTTO

Slide 18

El Greco

Slide 19

Ιερός Νιπτήρ, Α' μισό 10ου αι. Σινά, Mονή Aγίας Aικατερίνης.

Slide 20

Θεοφάνης ο Κρης Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου ΄Ορους.

Slide 21

O Nιπτήρας. Άγιος Nικόλαος Oρφανός στη Θεσσαλονίκη (1310-1320).

Slide 22

Ιερός Νιπτήρ 1497, Moscow

Slide 23

Ιερός Νιπτήρ Duccio

Slide 24

Ιερός Νιπτήρ Giotto

Slide 25

Μυστικός δείπνος. 3ος Αιών. Κατακόμβες Αγ. Καλλίστου

Slide 26

Duccio

Slide 27

fra angelico

Slide 28

Leonardo da Vinci.

Slide 29

Santa Maria delle Grazie

Slide 30

Θεοφάνης ο Κρης Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Ορους.

Slide 32

Οι απόστολοι ετοιμάζονται να κοινωνήσουν. Παναγία της Aσίνου Kύπρος (1105-1106)

Slide 33

Βυζαντινός ζωγράφος. Έζησε γύρω στο 13ο με 14ο αι. στη Θεσσαλονίκη. Περίφημες είναι οι τοιχογραφίες του στο ναό του Πρωτάτου στο Άγιο Όρος. Γι` αυτό ακριβώς το έργο του θεωρήθηκε δίκαια ο δημιουργός της "Μακεδονικής Σχολής" και παραλληλίστηκε από πολλούς με τον Τζιότο και το Ραφαήλ. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τη λιτότητα των χρωματισμών τους, την ευρύτητα του σχεδίου και τη μεγαλειώδη τους σύνθεση.

Slide 34

Οι απόστολοι ετοιμάζονται να κοινωνήσουν άγιος Νικόλαος Ορφανός στη Θεσσαλονίκη (1310 - 1320).

Slide 35

Μυστικός δείπνος El Greco 1568

Slide 36

Giotto

Slide 37

Duccio

Slide 38

Fra Angelico

Slide 39

Θεοφάνης ο Κρης: Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου ΄Ορους.

Slide 40

Fra Angelico

Slide 41

ο Κυδωνιεύς

Slide 42

duccio Καθεδρικός της Σιένα. Santa Maria

Slide 43

Giotto

Slide 44

Θεοφάνης ο Κρης: Η Προδοσία

Slide 45

EL GRECO Γεννήθηκε το 1541 στο Φόδελε της Κρήτης και πέθανε στο Τολέδο στις 7 Απριλίου 1614. Το 1566 έφυγε για τη Βενετία όπου έγινε μαθητής του περίφημου Tiziano. Εκεί έμαθε τις βασικές τεχνικές της σύγχρονης ζωγραφικής. Η ευγένεια και η εκλέπτυνση των μορφών, οι θερμοί πλάγιοι φωτισμοί είναι χαρακτηριστικά που θα μείνουν και στο υπόλοιπο έργο του (ειδικά στα πρώτα χρόνια στο Τολέδο) και οφείλονται στο δάσκαλό του. Στα έργα του υπέγραφε πάντα ελληνικά Η απελευθέρωση των μορφών, του φωτός και του χρώματος αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης .

Slide 46

El Greco

Slide 48

Fra Angellico

Slide 49

Duccio

Slide 50

Cimabue 1272-1302

Slide 51

Giotto

Slide 52

Ο Μichelangelo Μerisi da Caravaggio 29 Σεπτεμβρίου 1571, Μιλάνο. Το Caravaggio είναι το μέρος της παιδικής ηλικίας Χαρακτηριστικά της τέχνης του. Πιστή προσκόλληση στο φυσικό στοιχείο. Είχε σημαντική συνεισφορά στη διαμόρφωση της μπαρόκ σχολής. Θεωρείται ένας από τους πλέον ριζοσπαστικούς και αντισυμβατικούς καλλιτέχνες της εποχής του .

Slide 53

 "The Taking of Christ" (c. 1602) by Michelangelo Merisi da Caravaggio, 

Slide 54

Giotto Καϊάφας

Slide 55

Duccio Καϊάφας

Slide 56

Ο Ιησούς στον Άννα & η άρνηση του Πέτρου .Duccio

Slide 57

Duccio Καϊάφας

Slide 59

Duccio

Slide 60

Fra Aggelico

Slide 62

Να ο Βασιλιάς σας Σταυρωθήτω

Slide 63

Ιερώνυμος Μπος 1450 1516 Ο Ιερώνυμος Μπος έζησε σε μια περίεργη κάπως εποχή, από το 1450 έως το 1516 στη Φλάνδρα, όταν στην Ευρώπη είχαμε τη μεταβατική περίοδο από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση. Ο Μπος, ιδιόρρυθμος ως άνθρωπος και ως ζωγράφος, χρησιμοποιεί ανορθόδοξους κώδικες εικονογράφησης, κάνοντας μια βουτιά στην άβυσσο του ανθρώπινου υποσυνείδητου, βγάζοντας στα έργα του έναν υπερβατικό ρεαλισμό, ο οποίος σοκάρει με τον τρόπο που ανασύρονται οι κρυμμένοι εφιάλτες μας. Ο Μπος με τη γνωστή χλευαστική του ειρωνεία έχει αποτυπώσει στις φιγούρες, την κακία, την υπεροψία και τη βαρβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει, πάντα τυφλωμένος από την άγνοια ο άνθρωπος κάθε ιδέα υψηλή που αδυνατεί να κατανοήσει.

Slide 64

Hieronymus Bosch - Christ Mocked 

Slide 65

Ecce Homo (Bosch, 1470) bosch

Slide 66

bosch  Έχει χαρακτηριστεί ως ένας υπερρεαλιστής του 15ου αιώνα ενώ για άλλους, το έργο του αντανακλά απόκρυφες πρακτικές του μεσαιωνικού κόσμου όπως η αλχημεία ή η μαγεία.

Slide 67

"Ο Χριστός στεφανωμένος με αγκάθινο στεφάνι“ Hieronymus Bosch

Slide 68

El Greco

Slide 69

Caravaggio flagellation

Slide 70

Caravaggio - La Flagellazione di Cristo.

Slide 71

Caravaggio

Slide 72

Duccio

Slide 73

Giotto

Slide 74

Fra Angelico

Slide 75

"Πορεία προς τον Γολγοθά“1485 1490 bosch

Slide 76

Θεοφάνης ο Κρης: Η κρίση

Slide 78

Θεοφάνης ο Κρης: Η Απόνιψις του Πιλάτου

Slide 79

Θεοφάνης ο Κρης Μεγάλος αγιογράφος του 16ου αιώνα και κυριότερος εκπρόσωπος της Κρητικής Σχολής. Γεννήθηκε περί τα τέλη του 15ου αιώνα.  Την αγιογραφία τη διδάχτηκε στην Κρήτη. Κατάφερε να μορφοποιήσει όλα τα διάχυτα στοιχεία της εποχής του και να γίνει ο κύριος εκπρόσωπός της.  Τον συναντούμε στα Μετέωρα, στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά το 1527,. Το 1535 τον συναντάμε στο Άγιο Όρος στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας όπου φιλοτέχνησε το καθολικό της μονής. Το 1543 εγκαταστάθηκε στις Καρυές και τοιχογράφησε το καθολικό της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα στα 1545-46.  Το 1558 επέστρεψε στην πατρίδα του τον Χάνδακα (Ηράκλειο). Εκεί, πεθαίνει στις 24 Φεβρουαρίου 1559.

Slide 80

Θεοφάνης ο Κρης: Ο Εμπαιγμός

Slide 81

Μετέωρα, (1552)

Slide 82

Ο Ελκόμενος, Ι. Μονή Σταυρονικήτα, Θεοφάνους του Κρητός

Slide 83

Michelangelo Buonarroti, 1492

Slide 84

Raphael Sanzio, 1502-1503

Slide 85

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος  Ένα κύριο χαρακτηριστικό των έργων του, είναι η τραγικότητα των προσώπων και των καταστάσεων που απεικονίζει. Οι μορφές, κυρίως τα πρόσωπα των αγίων έχουν υποστεί επιμήκυνση, είναι απαλλαγμένα από κάθε τι υλικό και φθαρτό φανερώνοντας έτσι την ανωτερότητα του πνεύματος και την επικράτησή του μέσα σ’ ένα μεταφυσικό πλαίσιο. 

Slide 86

Ρέμπραντ Στο "Στήσιμο του Σταυρού" κυριαρχεί το διαγώνιο μοτίβο του σταυρού που υψώνεται απότομα μέσα στον πλημμυρισμένο από το σκοτάδι καταθλιπτικό χώρο. Η τραγικότητα της σκηνής τονίζεται από το δυνατό φως που λούζει τον Σταυρωμένο, ενώ το πλήθος των θεατών σαν χορός αρχαίας τραγωδίας χάνεται στην σκιά.

Slide 87

Το στήσιμο του σταυρού RUBENS Μ Π Α Ρ Ο Κ

Slide 88

Σινά 8ος αιών H Σταύρωση, Mονή Aγίας Aικατερίνης

Slide 89

Σταύρωση. H α' όψη χρονολογείται τον 9ο και 13ο αι. Αθήνα, Bυζαντινό Mουσείο.

Slide 90

Όσιος Λουκάς 11ος αιών

Slide 91

Σταύρωση. 14ος αι.

Slide 92

Eικόνα της Σταύρωσης, 14ος αι. παρατηρείται μια ιδιαίτερη στροφή προς την κλασσική αρχαιότητα

Slide 93

Θεοφάνης ο Κρης: Η Σταύρωση

Slide 94

Σχόλια στη Σταύρωση Στο βάθος της εικόνας φαίνεται το τείχος της Ιερουσαλήμ, γιατί ο Χριστός "έξω της πύλης έπαθε .Στο κέντρο της σύνθεσης ο Χριστός γυμνός πάνω στο Σταυρό, φέρει μόνο "περίζωμα περί την όσφυν", δηλ. ένα άσπρο, συνήθως, πανί τυλιγμένο στη μέση Του. Νεκρός, με κλειστούς οφθαλμούς και γυρτό ελαφρά το κεφάλι προς τα δεξιά. Από τους αγιογράφους υπερτονίζεται το σώμα Του εντελώς σκελετωμένο από την κακοπάθεια, με τα χέρια απλωμένα και με ανοικτές τις παλάμες, "ως να προσεύχεται ... και ωσάν να ανοίγη τας αγκάλας του προς όλους τους ανθρώπους" (Φ. Κόντογλου), "Οι δε πόδες σμικτοί, με τα γόνατα ολίγον διπλωμένα, πατούν επάνω εις εν σανίδιον ως υποπόδιον Από τα χέρια και τα πόδια του Χριστού τρέχουν αίματα, ενώ από την λογχισμένη πλευρά Του αίμα και ύδωρ. Η εντύπωση που δίνει ο Χριστός δεν είναι ότι πέθανε, αλλά ότι κοιμάται. Είναι σαν βασιλιάς πάνω στο θρόνο Του .Eις το πρόσωπον του Κυρίου πρυτανεύει το βασιλικόν μεγαλείον (το μεγαλείο του συγκρατημένου πάθους.H πινακίδα με την επιγραφή που υπάρχει πάνω από το κεφάλι του Χριστού γράφει: ΟΒΣΛΤΔΞΣ δηλ. Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ Στα δεξιά του Χριστού στέκεται η Παναγία όρθια ατενίζοντας τον Υιόν της. Με το αριστερό χέρι στο μάγουλό της φαίνεται να συγκρατεί την εκδήλωση του πόνου που την κυριεύει, ενώ το δεξιό χέρι είναι ανοικτό σε σχήμα ικεσίας. Η μορφή της Παναγίας αποπνέει βαθιά πνευματικότητα. Ο Ιωάννης, νέος αγένειος και σγουρομάλλης, που στέκεται αριστερά του Σταυρού, είναι μορφή πιο ανοιχτή, περισσότερο ανθρώπινη. Η στάση του εκφράζει φόβο και αγωνία, "με γυρτήν την κεφαλήν και με όψιν περιώδυνον, βαστώντας με το δεξιόν χερι το μάγουλόν του και το αριστερόν αφήνοντάς το να πέση κάτω.

Slide 95

Dionisius (?) The Crucifixion 1500 Moscow, Russia

Slide 98

Μακεδονική Σχολή. 13ος Αιών

Slide 99

Αντρει Ρουμπλιώφ Andrei Rublev

Slide 101

Μονή Σταυρονικήτα- Άγ. Όρος

Slide 102

Όταν ένας Εσταυρωμένος, με τον ηθελημένο ρεαλισμό του, τονίζει το νευρικό σύστημα, το ανέκφραστο μυστήριο του Σταυρού χάνει τη μυστική του δύναμη, εξαφανίζεται. Όταν η τέχνη ξεχνάει την ιερή γλώσσα των συμβόλων και της θείας Παρουσίας και μεταχειρίζεται πλαστικά, «θρησκευτικά θέματα», η πνοή του Υπερβατικού δεν τη διαπερνά πια.

Slide 103

Duccio

Slide 104

Giotto

Slide 105

Cimabue

Slide 106

Fra Angelico

Slide 107

Bosch Crucifixion

Slide 109

Άγνωστος Γερμανός ζωγράφος 1450

Slide 110

Joos van Cleve

Slide 111

Adrea Castagnio

Slide 112

Alt Dorfer 1520 Ουγγαρία

Slide 113

Ο Χριστός στον σταυρό – DAVID ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΙΣΜΟΣ

Slide 114

Ο Μπος μέσα από τα έργα δεν έρχεται να υμνήσει τα Θεία πάθη, αλλά να καταδείξει χωρίς περιστροφές και συγκαλύψεις, τα αποτελέσματα της άγνοιας και της ηλιθιότητας του ανθρώπου. Bosch

Slide 115

Remprant

Slide 116

Velazquez

Slide 117

Ο Χριστός στον σταυρό – DELACROIX Ρ Ο Μ Α Ν Τ Ι Σ Μ Ο Σ

Slide 118

Ο σταυρωμένος Χριστός GOYA Ρ Ο Μ Α Ν Τ Ι Σ Μ Ο Σ

Slide 119

Sieger koder

Slide 120

Sieger koder

Slide 121

Picasso

Slide 122

Γολγοθάς – MUNCH ΕΞΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΣ

Slide 123

Ο Χριστός στον σταυρό DALI Υ Π Ε Ρ Ρ Ε Α Λ Ι Σ Μ Ο Σ

Slide 125

Paul Evdokimov Η μοντέρνα τέχνη ή η ανενεργός Σοφία Ή θρησκευτική τέχνη της Δύσης όποια κι αν είναι η αντίληψη που έχουμε, δεν έχει τίποτα το ιερό με την έννοια που είναι ιερές οι εικόνες. Είναι μια τέχνη βαθιά υποκειμενική που επιδιώκει να εκφράσει το θρησκευτικό συναίσθημα

Slide 126

Duccio

Slide 127

Fra Angelico

Slide 128

Fra Angelico

Slide 129

Duccio

Slide 130

giotto Giotto

Slide 132

Slide 133

Ρέμπραντ φάν Ράϊν (1606-1669). Ένας από τους μεγάλους δασκάλους της δυτικοευρωπαϊκής παράδοσης που κατάφερε να προσδώσει μία ξεχωριστή διάσταση στις ιερές σκηνές, ξεφεύγοντας από την απλή εικονογραφική και διακοσμητική απόδοση πολλών άλλων ομότεχνών του . Με κύριο εργαλείο του το χρώμα, που κυμαινόταν από το αστραφτερό λευκό μέχρι τα βελούδινα καφέ και το μαύρο, κατάφερνε να δώσει έναν ξεχωριστό φωτισμό στο έργο του που λειτουργούσε σκηνογραφικά, αποδίδοντας έτσι τις έντονες συναισθηματικές καταστάσεις των θεμάτων του, καταφέρνοντας να δημιουργήσει άχρονες σκηνές, όπως θα τις χαρακτηρίζαμε και στην ανατολική παράδοση.

Slide 134

Rembrandt, 1634

Slide 135

Η αποκαθήλωση– RUBENS Μ Π Α Ρ Ο Κ

Slide 136

El Greco

Slide 137

Caravaggio: Ο Επιτάφιος Θρήνος

Slide 138

BELLINI

Slide 139

Ρέμπραντ Η ταφή (1636-39)

Slide 140

Raphael

Slide 141

αποκαθήλωση

Slide 142

Αγ. Αικατερίνη του Σινά (μέσα 14ου αι.)

Slide 145

Επιτάφιος θρήνος (χρυσοκέντητο μεταξωτό υφασμα) Ι. Μ. Ζερμπίτσας, Ξηροκάμπι Λακωνίας

Slide 147

Καστοριά 12ος

Slide 149

Duccio

Slide 151

Ιερή Μονή Κουτλουμουσίου Άγ. Όρος

Slide 152

Όσιος Λουκάς – 11ος Αιών

Slide 153

Αλβανία

Slide 154

Αλβανία

Slide 155

Ιερά μονή Ντέτσανη Σερβία

Slide 156

Οχρίδα 14ος Αιών

Slide 157

ΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΝΙΚΗΤΑ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ (1546): Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ

Slide 159

Μονή της Χώρας Κων/πολη

Slide 160

Η ΕΙΣ ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΣ. Τέλη 17ου αιώνος. Κρήτη.

Slide 161

1907 Μακρυνίτσα Θεόφιλος Το εικονογραφικό πρότυπο δεν έχει σχέση με το Βυζαντινό, αλλά μάλλον με το αντίστοιχο δυτικό

Slide 162

Ο Χριστός τραβά από τις σαρκοφάγους και ανασταίνει τους πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, που εικονίζονται δεξιά και αριστερά του Χριστού, βρίσκονται δηλαδή μεταξύ τους απέναντι. Η σκηνή περιλαμβάνει τον Πρόδρομο Ιωάννη και τους Βασιλείς Δαυίδ και Σολομώντα από τη μια πλευρά και το χορό των Δικαίων από την άλλη O Φώτης Κόντογλου επιχειρεί στον 20ο αιώνα μια δυναμική επιστροφή στη Βυζαντινή Τέχνη, με σκοπό την αναβάπτιση της αγιογραφίας στις καθάριες πηγές της ανατολικής ορθόδοξης πνευματικότητας. Φώτης Κόντογλου Η Εις Άδου Κάθοδος

Slide 163

Ένα άλλο τυπικό παράδειγμα αγιογράφησης, όπου μέσα στους παραδοσιακούς κανόνες χτυπάει η καρδιά του δημιουργού, είναι η "Εις Άδου Κάθοδος", που ζωγράφησε το 1930 ο Σπύρος Βασιλείου στην εκκλησία του πολιούχου της Αθήνας, στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη (Κολωνάκι).

Slide 164

El greco

Slide 165

Sieger koder

Slide 166

Αναστάσιος Αργυρός

Slide 167

Καλή Ανάσταση

Summary: Δυτική & Ανατολική τέχνη της εικονογραφίας για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Tags: πάθη ανάσταση τέχνη εικονογραφία duccio giotto fra angeliko caravaggio michalantzelo

URL:
More by this User
Most Viewed