IES As Lagoas (Ourense) Historia da Arte Profesora: María Jesús Candau Chacón F. Albalat e Tenreiro: A fábrica da CocaCola da Coruña (fábrica Begano)

Fernández Albalat e Tenreiro: a fábrica Begano Data: 1960 Autores: Andrés F.-Albalat e Antonio Tenreiro Estilo: funcionalismo. Estilo internacional Técnica: esqueleto Localización: A Coruña Tipoloxía: Industrial

Cronoloxía e contexto (I) A Coruña, 1960 . No s. XX, transformación profunda da arquitectura tanto nas formas como no proceso de produción: industrialización Trasfondo de innovación do mundo contemporáneo Influencia das vangardas Novas necesidades sociais Novas técnicas e materiais (aceiro, formigón...) Predominio das tendencias funcionalistas (a forma segue á función) Principais avances: periodo de entreguerras. Diferentes núcleos (Bauhaus, Le Corbusier;F.LL. Wright) que conflúen no Estilo Internacional. Entre 1945 e 1960: difusión do Estilo Internacional

Cronoloxía e contexto (II) En España: franquismo. Inicios da etapa do desenvolvemento. - Antes da Guerra: intrudución en España do Movemento Moderno. Durante a 2ª República: nace o GATEPAC (Grupo de Artistas Técnicos Españoles para el Progreso de la Arquitectura Contemporánea). Colaboracións con Le Corbusier. Na Coruña, Tenreiro constrúe edificios racionalistas. - Tra la Guerra: retroceso. Illamento político, económico e cultural. Construcións de exaltación do franquismo, afastadas da modernidade ( Val dos Caídos) - Nos 60, có crecemento económico e a maior apertura, renace a arquitectura racionalista, en relación coas necesidade do crecemento urbano e as instalacións fabrís

Arquitectura franquista Ministerio do Aire Val dos Caídos 1940-43 1940- 1958

Estilo Internacional (Funcionalismo, racionalismo, movemento moderno...) - Principio básico: a forma segue á función Características: - Regularidade na estrutura do esqueleto - Visibilidade dos elementos estruturais - Planta libre - Formas xeométricas simples - Renuncia á decoración sobreposta - Valoración do espazo e a luz. Fiestras apaisadas - Materiais moi industrializados (vidro, aceiro, formigón...)

Influencias estilísticas Gropius, edificio da Bauhaus Mies van der Rohe 1919-25 Seagram Building, 1958

Técnica e materiais Sistema de esqueleto. Estrutura visible de aceiro, recuberta en gran parte de vidro (muro-cortiña)

Pranta - Planta en forma de L - Tres corpos, destinados a diferentes funcións: - Ala horizontal opaca, con elementos transparentes no teito (luz cenital), para almacens - Gran prisma acristalado, para a embotelladora - Ala horizontal, de frente acristalado, para oficinas

C Alzado Embotelladora Almacén Oficinas

Embotelladora Almacén Oficinas

C - Simplicidade (menos é máis): formas xeométricas sinxelas, ausencia de decoración - Visibilidade da estrutura reticulada de aceiro - Muro-cortiña de vidro - Diferenciación funcional dos espazos (a forma segue á función) Características do estilo presentes na obra

Síntese A idea central dos arquitectos era combinar a estética do edificio coa función industrial á que habería de estar destinado: "mostrar un proceso fabril, hixiénico, eficaz e absolutamente mecanizado, convertendo a fábrica nun cubo de cristal, lixeiro e inmaterial, que permite a visión de tubos e depósitos de metal brillante e dispondo as oficinas en modernos pavillóns longitudinales, apenas sen altura, fundidos na paisaxe, que permiten aos seus ocupantes gozar da coidada contorna axardinada que os rodea".