ΕΝΟΤΗΤΑ 1η, ΠΑΤΡΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Α. Κείμενο, Αιλιανός , Ποικίλη Ιστορία 1.34 (διασκευή)

Ποιος; εἶχεν (τι;) Τούτων ὁ νεώτατος (τι έκανε;) Καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο ὁ πατὴρ ( τι;) ἐπεὶ δὲ οὒκ ἐπείθετο (τι έκανε;) καὶ ἀκριβῶς κατηγόρησε (τι;) Ἀνὴρ γένει Μάρδος παῖδας ἑπτά πολλὰ κακά τοὺς ἄλλους εἰργάζετο ῥυθμίζειν αὐτὸν λόγῳ πρὸς τοὺς δικαστὰς ἤγαγε ὅσα αὐτῷ ἐτετόλμητο

καὶ ᾔτει παρὰ τῶν δικαστῶν (τι;) Οἱ δὲ ἐξεπλάγησαν καὶ (τι έκαναν;) Τὰ αὐτὰ δὲ λέγοντος τοῦ Μάρδου, βασιλεὺς ἔφη: (τι;) Ὁ δὲ ἔφη «πάντων μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ὅταν ἀφαιρῶ (τι;) ἡ μήτηρ αὐτῶν (τι κάνει;) ἀλλὰ ἀποκτεῖναι τὸν νεανίσκον. ἤγαγον ἀμφοτέρους ἐπὶ τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην. «Εἶτα τολμήσεις ὑπομεῖναι ἀποθνῄσκοντα τὸν υἱὸν ;» τάς ἐκφύσεις τὰς πικρὰς τῶν φυομένων θριδακινῶν οὐδὲν λυπεῖται, θάλλει μᾶλλον καὶ γλυκίων γίνεται

Ταῦτα ἀκούσας Ἀρταξέρξης (τι έκανε; ) καί εἰπὼν ὅτι (ποιος; ) (πώς ;) (για ποιο θέμα;) πάντως καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἔσται (τι;) ἀφῆκε δὲ (ποιον;) (από τι;) ἀπειλῶν αὐτῷ θανάτου (πότε;) ἐπῄνεσε μὲν τὸν ἄνδρα ἐποίησεν ἕνα τῶν βασιλικῶν δικαστῶν ὁ ἀποφαινόμενος οὕτω δικαίως περὶ τῶν ἰδίων παίδων ἀκριβής δικαστὴς καὶ ἀδέκαστος τὸν νεανίαν τῆς τιμωρίας ἐὰν φωραθῇ ἀδικῶν ἕτερα.

Ο στόχοσ τησ ακραιασ τιμωριασ Ωστόσο Ο παραδειγματισμός των υπόλοιπων παιδιών Η προστασία του κοινωνικού συνόλου από την ανάρμοστη συμπεριφορά του γιου του Δεν επιδιώκει την αναμόρφωση αλλά τη φυσική εξόντωση του γιου του

Παράλληλο κείμενο, σελ 144, Μετάφραση Ενώ οι Πέρσες λεηλατούσαν την Ελλάδα, ο Παυσανίας, ο στρατηγός των Λακεδαιμονίων,αφού πήρε από τον Ξέρξη πεντακόσια τάλαντα χρυσού, σκόπευε να προδώσει τη Σπάρτη.

Και όταν αυτός αποκαλύφθηκε, ο πατέρας του τον καταδίωξε μαζί με άλλους ως τον ναό της Χαλκιοίκου Αθηνάς και, αφού έφραξε με πέτρες τις πόρτες του ναού, τον άφησε να πεθάνει από πείνα. Και η μητέρα του η ίδια τον πέταξε μακριά άταφο, όπως εξιστορεί ο Χρύσερμος στο δεύτερο βιβλίο των Ιστορικών.

Ο κοινός θεματικός άξονας των κειμένων Η παραδειγματική τιμωρία με την ποινή του θανάτου στο γιο που παρανόμησε Η πειθαρχία - συμμόρφωση στους κανόνες αναδεικνύεται σε υπέρτατη αξία, ανώτερη και από τη γονεϊκή αγάπη Η διαφύλαξη του θεσμού της οικογένειας /πατρίδας αποτελεί προτεραιότητα και πάση θυσία επιδίωξη Η ανθρώπινη ζωή τοποθετείται χαμηλότερα στην κλίμακα αξιών σε σχέση με την οικογένεια - πατρίδα