O GATIÑO RIN Nunca casa moi fermosa por fora, pero moi revolta por dentro, vivía un gato que revolucionaba  a todo o mundo. Este amigo noso, chamábase  Rin.

Rin era un gato marabilloso;era de cor branca e tamén tiña  moito pelo. Facía sempre o que quería; saía á rúa a xogar con outros gatos, pero non había un so día en que non se enfadara con eles, porque sempre o quería facer el todo.

Aínda así, os seus donos queríanno moito.

Un día, Rin, coma sempre, foise xogar á rúa, pero de camiño ata alí atopou un can e...¡A QUE SE ARMOU, O CAN QUERÍAO MORDER!. O noso amigo botou a correr ata unha árbore moi grande, saltou para unha póla, e o can non conseguiu collelo.

De súpeto, apareceu un ratiño e ocorreu o seguinte:   -¿Non te dá vergoña – dixo o ratiño- abusar de alguén que é máis pequeno ca ti?   -Non, eu sempre fago o mesmo e ninguén me di o que teño ou non que facer – dixo o can coma se non lle importara.

O can foise, e Rin quedouse pensando no que dixera o ratiño. El facía sempre o mesmo cos seus amigos...           Cando xa se recuperou do susto, Rin foise para a súa casa e olvidouse por completo de que non fora xogar.

Ao día seguinte, Rin foi xunto aos seus amigos e díxolles o seguinte:   -Amigos perdoádeme, sinto moito que sempre queira mandar eu.   -Non pasa nada – dixeron todos. - A partir de agora non será así, volo prometo – dixo Rin.  

E así foi, dende aquela Rin, o noso amigo, cambiou moitísimo, e os seus donos agora están máis contentos con Rin.

E colorín , colorado este conto xa está rematado. Fin