Os difuntos falaban castelao

+3

No comments posted yet

Comments

Slide 3

¿Qué che pasou, rapaz? ¡Que medo levei! ¡E despois din que os difuntos non aparecen! ¡E falaban castelao! I aínda non era noite pecha…

Slide 4

Pois que falou un difunto cando eu pasaba a ras da porta do camposanto. Así Dios me salve coma foi certo. Eu non vín nada, mais debía ser unha difunta, porque a súa voz era de muller. Eu viña de bota-la iagua ó prado. Tiña ganas de fumar i acendín un pitelo. Como faguía un pouquiño de vento, arrimeime á porta do camposanto. Do outro lado da porta ouvín entón unha voz de muller, que me decía:

Slide 5

Abrázame, amor mío… ¡Seremos felices por toda la eternidad… Por toda la eternidad!

Slide 6

Eu coido que te quixeron embromar. Algúns amigos teus serían ¿E ti fixáchete se a porta estaba fechada? Ó millor foi o mesmo enterrador, imitando a voz da muller pra te asustare.

Slide 8

Ahora un traguito, amor mío. Ya verás cómo te calienta los huesos. Así, así… Siento que me baja un dulce calorcillo por el espinazo, y por el esternón también… ¡Dios mío, que fríos tenía los huesos! Ahora comerás unos huesos de santo, que tanto te gustan. Aguarda un poquito. Voy a buscarlos al nicho del señor cura No tardes mucho calavera No tengas miedo, adorada costilla. Vuelvo enseguida con los huesos

Slide 9

¿Los dos morenitos? ¡Pobres! ¡Andan tan mal vestidos! ¡Y qué simpáticos parecen! La verdad es que llevan bien mala vida. Estarán mucho mejor con nosotros. Hay que traerlos inmediatamente. ¿Y el tío de la barba? ¿Ese de la carabina? ¡Cuánto me ha pesado no haberlo traído aquí hace una hora! ¡Y que bien estaremos con él! Afortunadamente, aún estamos a tiempo… Bueno; ya es hora. Hay que decidirse. ¡Vamos allá!

Tags: biblioteca libros

URL:
More by this User
Most Viewed