ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

+22

No comments posted yet

Comments

Slide 1

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ… Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ Ο ΓΑΛΑΤΑΣ Αντώνης Κρασάκης

Slide 2

Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ Το επάγγελμα του παγοπώλη είχε ξεχωριστή θέση τα παλιότερα χρόνια. Ήταν ένα επάγγελμα εποχιακό, το οποίο άρχιζε από τον Απρίλιο και διαρκούσε μέχρι τον Οκτώβρη μήνα. Ο παγοπώλης έβγαινε στη δουλειά μαζί με τον παγωτατζή και κυρίως τους καυτούς μήνες του καλοκαιριού ήταν περιζήτητος. Το χειμώνα φρόντιζε να κάνει κι άλλη δουλειά, συνήθως πουλούσε ξύλα, ή έκανε τον καρβουνιάρη, προκειμένου να εξασφαλίσει τα αναγκαία προς το ζην

Slide 3

Ξυπνούσε από τα βαθιά χαράματα, για να προλάβει τις παραγγελίες του και να ικανοποιήσει την απαιτητική πελατεία του. Το μεροκάματο ήταν σκληρό. Το μεταφορικό του μέσο ήταν η σούστα, ή ένα τρίτροχο καρότσι, ή ένα γαϊδουράκι, προκειμένου να μεταφέρει τις κολόνες από τα παγοποιεία της πόλης. Σκέπαζε τον πάγο με άχυρα, με τσουβάλια ή χοντρά πανιά. Για να μην παγώνουν τα χέρια του φορούσε χοντρά γάντια κι έπρεπε να κινείται γρήγορα και να είναι σβέλτος στη δουλειά του. Για εργαλεία είχε ένα πριόνι, για να κόβει τον πάγο κι ένα γάντζο, με τον οποίο χτυπούσε τις κολόνες για να τις ανοίξει και να τις μεταφέρει στον προορισμό τους. Οι κολόνες είχαν μήκος 70 εκατοστά και πλάτος 30 εκατοστά, περίπου. Το πάχος τους ανέρχονταν σε 20 εκατοστά. Τον παγοπώλη τον έλεγαν και μπουζιτζή από την Τουρκική λέξη buz, που σημαίνει πάγος. Γιορτινή και ξεχωριστή μέρα ήταν η Κυριακή, γιατί ο πλανόδιος παγοπώλης πληρωνόταν με βάση την κατανάλωση του πάγου όλης της εβδομάδας, με τα ανάλογα φιλοδωρήματα που του έδιναν οι χουβαρντούδες νοικοκυρές.

Slide 4

Γνώριζε πόσο πάγο χρειαζόταν κάθε νοικοκυρά. Συνήθως, οι νοικοκυρές αγόραζαν κάθε μέρα το ένα τέταρτο της κολόνας. Τόση εξάλλου ήταν η χωρητικότητα της παγωνιέρας του σπιτιού. Ο παγοπώλης άφηνε στην είσοδο του σπιτιού τον πάγο κι εκείνες τον τύλιγαν αμέσως με χοντρά πανιά και τον τοποθετούσαν στο ψυγείο της εποχής. Το ψυγείο αυτό είχε συνήθως δύο πόρτες, πάνω και κάτω και στηρίζονταν σε τέσσερα πόδια. Στο πάνω μέρος υπήρχε ειδικός χώρος που τοποθετούσαν την παγοκολόνα. Από κάτω ήταν ένα ντεπόζιτο που κατέληγε εξωτερικά σε μια βρύση. Οι νοικοκυρές το γέμιζαν και έτσι είχαν πάντα κρύο νερό. Στο κάτω μέρος υπήρχαν ειδικά ράφια που έβαζαν τα τρόφιμα και τα ποτά. Στη βάση του ψυγείου υπήρχε ένα συρταράκι που μαζεύονταν τα νερά από τον πάγο που έλιωνε και το άδειαζαν κάθε μέρα, για να μη βρέχεται το δάπεδο. Η κατασκευή του ψυγείου ήταν ξύλινη·και εσωτερικά ήταν επενδυμένο με αλουμίνιο. Μεγάλη κατανάλωση πάγου έκαναν τα ζαχαροπλαστεία, τα καφενεία, τα κέντρα διασκέδασης, τα ιχθυοπωλεία. Ο πάγος είχε και άλλες χρήσεις: ως αιμοστατικό φάρμακο, καταπραϋντικό, αντιεμετικό.

Slide 5

Το 1931 ο Αμερικανός χημικός Τόμας Μίτζλι ανακάλυψε το φρέον, μια ουσία άοσμη, σταθερή, μη τοξική και από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε ο πρόγονος των σημερινών ψυγείων. Σταδιακά τα ψυγεία του πάγου αντικαταστάθηκαν από τα ηλεκτρικά ΠΙΤΣΟΣ, ΙΖΟΛΑ και ΚΕΛΒΙΝΕΪΤΟΡ, γύρω στα μέσα του 1960. Μοιραία το επάγγελμα του παγοπώλη άρχισε να ατονεί, αφού οι μόνες παγοκολόνες που μετέφερε πλέον ήταν στους ψαράδες για την συντήρηση των ψαριών. Κι από τότε το βρυσάκι του ψυγείου δεν στάζει πια δροσοσταλίδες... Ένα χρήσιμο επάγγελμα χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Περνούσαν παγοπώλες και μοιράζανε κολόνες. Είχαν γίνει από νερό, που το πάγωναν καιρό, το φαΐ να διατηρεί . Να είναι φρέσκο το τυρί, το νεράκι δροσερό, μια φορά κι έναν καιρό.

Slide 6

Πολύ χαρακτηριστικοί είναι οι παρακάτω στίχοι του Θοδωρή Γκόνη, που περιγράφουν τον παγοπώλη της Ερμού, πριν από πολλά χρόνια: Ο παγοπώλης της Ερμού μες στις δροσιές του ουρανού, πικρά χαμογελάει. Το γάντζο και το δίχτυ του στην πλάτη κουβαλάει. Ο παγοπώλης της Ερμού στην κορυφή του Υμηττού, κερνάει λεμονάδα. Κάτω η Αθήνα καίγεται πίσσα και καμινάδα…

Slide 7

Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά. Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς

Slide 8

αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος. Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα. Μέσα στην καλοκαιριάτικη λαύρα ξαφνικά η φωνή του παγωτατζή ακούγονταν δροσιστική. «Ο παγωτατζής!!! Στο ξυλάκι το 'χω!!! Φρέσκα παγωτά!!!» Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα, με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές λαϊκές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του. Το παγωτό, παλιότερα, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Τους καλοκαιρινούς μήνες ήταν αρκετά δύσκολο να εξασφαλίσει ο παγωτατζής την ψύξη του παγωτού. Μέσα στο μεγάλο ξύλινο κάδο του καροτσιού, υπήρχε ένα πιο μικρό εσωτερικό μεταλλικό δοχείο, όπου υπήρχαν τα παγωτά.

Slide 9

Ανάμεσα στο κενό, μεταξύ του μεταλλικού και ξύλινου κάδου τοποθετούσε χιόνι και αργότερα μικρά κομμάτια πάγου μαζί με χοντρό αλάτι για να διατηρεί παγωμένα τα παγωτά. Ο παγωτατζής γνώριζε τη συνταγή, τα υλικά και τις αναλογίες. Μέσα στον μεταλλικό κάδο έβαζε το γάλα, το σαλέπι, το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, τα αυγά, τη βανίλια κλπ. Σκέπαζε τον κάδο και άρχιζε να τον περιστρέφει μέχρι να πήξει το παγωτό. Στη συνέχεια το πάγωνε και ξεκινούσε με το καροτσάκι του για το μεροκάματο. Σήμερα το τυποποιημένο παγωτό έχει κυριαρχήσει στην αγορά και ο πλανόδιος παγωτατζής δεν γυρίζει πια στις γειτονιές. Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων, που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά.

Slide 10

Ο ΓΑΛΑΤΑΣ Ο γαλατάς ήταν επάγγελμα πλανόδιου μικροπωλητή παλαιότερων εποχών, που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Σήμερα έχει εκλείψει σχεδόν τελείως από αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ο γαλατάς εργαζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα και όχι τόσο στα χωριά, καθώς εκεί υπήρχε η δυνατότητα, εξ ανάγκης, για άμεση πώληση φρέσκου γάλακτος. Αναλάμβανε

Slide 11

τη διάθεση του γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων (συνήθως γιαουρτιού) στα σπίτια. Το μεταφορικό του μέσο ήταν ένα υποζύγιο (γάιδαρος ή μουλάρι και μερικές φορές μια ανοικτή ή κλειστή ελαφριά άμαξα) και αργότερα το ποδήλατο ή μηχανοκίνητο δίτροχο. Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Φορούσε την παραδοσιακή του στολή, φόρτωνε τα γκιούμια με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί-πρωί απ' το χωριό του για την πόλη ή ακόμη και τις απογευματινές, ανάλογα με την ώρα που έκανε το άρμεγμα. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. Την ίδια πάντα ώρα, πιστός στο ραντεβού του, έδενε σε κάποιο δέντρο το ζώο του και ξεκινούσε το μοίρασμα. Είχε συνήθως μόνιμους πελάτες, αν όμως τύχαινε και του περίσσευε γάλα, τότε έπαιρνε τους δρόμους φωνάζοντας: «Ο γαλατάς!!! Φρέσκο, ολόπαχο γάλα!!!» Γύριζε από σπίτι σε σπίτι, πουλώντας το φρέσκο, ολόπαχο γάλα του, που το μετρούσε με τα δράμια.

Slide 12

Σήμερα το επάγγελμα του γαλατά έχει πλέον εξαφανιστεί, καθώς το φρέσκο γάλα συσκευάζεται στο χάρτινο κουτί και βρίσκεται από νωρίς το πρωί σε όλα τα σούπερ μάρκετ. “ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ” www.akrasakis.blogspot.gr

Summary: Ο ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ Ο ΓΑΛΑΤΑΣ

Tags: γλώσσα ε' τάξης

URL:
More by this User
Most Viewed
Previous Page Next Page
Previous Page Next Page