EXIPTO, AS ARTES PLÁSTICAS

Materiais: pedra, mármore, madeira Estatuaria en vulto redondo e relevos Simboliza o poder a través do faraón, dos deuses ou dos cortesáns Principios formais: Lei do canon Frontalidade e simetría Xerarquía Hieratismo Antinaturalismo para ser intemporal. Representa a esencia non a aparencia Estudio anatómico simplificado, perna avanzada para indicar movemento Non hai tratamento psicolóxico, os rostros son inexpresivos Estereotipada (prototipos que se repiten, precisa xeroglifos explicativos) Maior liberdade nas representacións do pobo Ás veces con policromía (escuro no caso dos homes) A excepción do reinado de Amenófis CARACTERÍSTICAS XERAIS DA ESCULTURA

Fixa as proporcións das figuras. É expresión da intemporalidade, en tanto que patrón de beleza absoluta e norma de representación Parte dunha cuadrícula Unidade de medida o puño (anchura nudillos - polgar) Nas figuras sentadas, 15 puños 18 puños Da planta dos pés á metade da fronte Alongará ata os 21 Lei do canon

Parte dun bloque cúbico no que se traza a fronte e os perfís A obra resulta da súa visión desde os catro puntos de vista, polo tanto hai catro planos perpendiculares (frontal, dorsal e laterais) Un plano corta a figura por un eixo central sempre fixo Lei da frontalidade

O contorno é o elemento fundamental da figuración. Supoñía a representación en perfil, xa que é o máis típico de calquera ser vivo ou obxecto, o máis claramente recoñecible, expresado na súa máxima extensión, abandonando o continxente e buscando o esencial. Non se aplica a norma para o ollo e a parte superior do tronco, que nunha figura de perfil aparecerán de fronte pois son necesarios para a plenitude significativa Convencionalismos: pelves, en escorzo de tres cuartos. pernas, brazos e pes en estricto perfil a perna do segundo plano debuxase algo adiantada pes apoiados horizontalmente na súa totalidade nas figuras femininas aparece un so seno de perfil Versión rectilínea nos relevos

Non hai perpendicularidade, a profundidade indicase por superposición das escenas en bandas horizontais Para os planos de profundiade ssuperpoñense diagonalmente as figuras Bidimensionalidade

O faraón responde sempre á lei do canón e ten maior tamaño, igual ós deuses. Os demais por debaixo del e a a igual altura Representación con xeraquía

1. O FARAÓN Coma rei e coma deus, polo tanto con símbolos relixiosos (barba postiza) e de soberanía (a dobre coroa, cetro, ureus) Estatua de caliza de Zoser Modelo que se ha perpetuar como símbolo inmutable: sentado no trono, na mán pechada portaría o cetro e a outra estendida sobre a perna, axeno a todo o terreal, hierático, firme nemes TEMAS

Estatua en diorita de Kefrén Suxeita o selo real Frores do Alto e Baio Exipto entrelazadas

Micerinos e a súa esposa Achegamento humano que non rompe a maxestuosidade

Coroa Blanca do Alto Exipto Triada de Micerinos (Hathor e deusa dunha provincia) Tres planos xerárquicos Hathor identificase coa nai do soberano Corpos en tensión e rostros relaxados

Os faraóns coma esfinxes, modelo de grande éxito no Imperio Medio e Novo

Tutmosis III A partir do Imperio Medio alongase o canon e flexibilizan as posturas, adquirindo unha lixeira expresividade Nacen novas iconografías. como Xefe Supremo do Exército: longa túnica de combate, tocado co casco azul de xeonllos facendo ofrendas Amenofis III Ramses II

2. A CORTE Inclúen representacións de altos funcionarios, familia real, dignitarios,.. Ao ser obras privadas permiten unha maior proximidade á realidade TEMAS

Príncipes Rahotep e Nefrit Maior liberdade expresiva Veracidade dos rostros (ollos)máis que dos corpos Cromatismo

Cheik-el-Beled

Seneb e a súa familia Escriba do Cairo

Escriba sentado Ollos en cristal de rocha e cobre

No Imperio Medio aparece o modelo de estatua-cubo que aproveita as superficies planas para inscricións

3. O POBO Pequenas figuras de barro cocido ou de madeira, en escenas da vida de cotío, en grupos ou solas Maior liberdade en actitudes, posicións e maior naturalismo TEMAS

A ARTE DE AMARNA

Busto de Nefertiti, esposa de Amenofis IV. Realizado por Tutmés como base ara outros retratos

Técnica ao fresco e temple Ten en común co relevo Predominio do debuxo (visión rectilínea) Espacio e profundidade non existen (bidimensional) Escenas en bandas horizotais Perspectivas torcidas ou mesturadas para representar cada cousa co seu aspecto máis significativo Ordenación xerárquica Pouco movemento Cores planas Temas diversos profanos e relixiosos nas tumbas e e nos templos CARACTERÍSTICAS XERAIS DA PINTURA

Música Campesiños Exército Raiña xogando Escena de caza

Orfebrería: Máscara funeraria de Tutankamon Ouro e outros materiais: lapislázuli, obsidiana, pasta vítrea, cuarzo Cobra real, ureo, e falcón: símbolos do poder sobre o Alto e o Baixo Exipto Barba postiza que o identifica conOsiris