Umutlanmıştım biliyormusun elimi tuttuğunda..... Yolcuyuz hazırlan demiştin ya bir sabah...... Hemen tozlu çantamı çıkarmıştım ...zar zor bulmuştum hem de... Nereye koyduğumu bile unutmuştum..... Öyle çok zaman olmuştu ki yolculuğa gitmeyeli... İçimde martılar uçuyordu yine çığlık çığlığa yıllar sonra.... Biletimizi aldım demiştin hem de tarih bile vermiştin.... Bekle beni peronda demiştin..... Çok güzel geçecekti seyehat çok emindim....

Yemyeşil dağlar...kıvrılan yollar....ışıkları yanan küçük evler...önünden geçeceğimiz bilmediğimiz şehirler...Kısacası harika olacaktı herşey..... O perona gelseydin eğer...

Ne tuhaf...ağlamıyorum hiç....Bu filmi daha önce görmüş gibiyim...o kadar çok ayrılık filmi seyrettim ki ben ve öyle çok gözyaşı döktüm ki seyrederken....

Kurumuş köy çeşmeleri gibiyim....Boşuna elini uzatıp açmasın gelin kızlar....bir damla su yok umut adına onlara verebileceğim bu çeşmeden....Benden bile bana hayır yok bu kurumuş sebilden.....

Yazık ettin be bitanem.....Bileti açık tarihe erteletseydin keşke.... Ya da gelip gidemeyeceğimizi söyleseydin....Seni anlardım ben.....

Şimdi peronda elimde kırmızı eski model çantam ve eski duygularımla eskitilmiş umutlarımla sevmedim beni ......baktığımda karşımdaki eski peronun çatlak camlı kapısındaki resmimi sevmedim....Yaşlanmışım ve farketmemişim....Hüzünle dikildim camın önünde....Tozlu cam bile gizlemiyor yüzümdeki cevapsızlığımı....Gözüm duvarda dünü çeyrek geçede durmuş saate ilişti .....

Meğer hayat dün durmuş ve ben farketmemişim..... Şehrazat 19.07.2009 MÜZİK : Fr.Garsia – Still Got the Blues