Ademáis do relevo desenvolve escultura exenta Materiais incrementa o traballo en marfil Temática A imaxe dun Deus misericordioso substitúe o Pantocrátor e os temas apocalípticos Os Cristos amosan a dor para provocar a compaixón; tres cravos en lugar de catro Maior relevancia dos temas marianos (sempre xove, fermosa e doce, en actitude maternal) e a vida dos santos ou haxiografía Lugar Especialmente as portadas (tímpano, arquivoltas, parteluz, xambas), en detrimento do interior (vidrieiras) Tamén escultura e relevos en retablos, sepulcros e sillerías ESCULTURA

Rasgos formais Tende a liberarse do marco arquitectónico Hai maior mobilidade, perdendo rixidez, emprega un suave contraposto Formas naturalistas idealizadas (expresa a idea, por iso dignifica a realidade) Rostros individuais. Algúns rasgos repítense: cabeza pequena, triangular, ollos resgados. Realismo xestual para expresar sentimentos (afectos, sorriso, sufriento) Relacións entre as figuras (sacra conversazione) Volumetría tanto nas figuras coma nas roupaxes Canon alongado

Notre-Dame. París

Grupo da Anunciación e da Visitación. Portada occidental de Reims, segundo cuarto do XIII Anunciación- Mestre do Sorriso Virxe: formas de tradición románica: sen expresión, pregas rectas, verticalidade. Anxo: movemento, xestualidade, certa desproporción A opción amable, un tanto afectado Visitación Mestre da Visitación Formas clasicistas que recordan a Fidias Ambas togadas ó modo romano Marcado contraposto Rostros de expresión serea e beleza clásica Aínda non moi lograda a anatomía: xeonllo demasiado baixo

Pórtico Real de Chartres

Porta do Sarmental. Burgos Virxe Blanca. Fachada Occidental. León

Sepulcro do “Doncel de Sigüenza”: Don Martín Vázquez de Arce Máis que un monumento funerario semella un canto ás letras, culto á sabiduría, e ás armas para defender a fé. As primeiras simbolizadas polo libro e as segundas polas mallas que viste, a armadura dos brazos e pernas, e o puñal do cinto. Aos pes un pequeno paxe chora

Retablo (retro tabularum): obra que cobre o muro por detrais do altar, habitualmente feita sobre madeira, con pinturas e esculturas. Semella unha arquitectura. Partes: predela, pisos ou corpos, rúas, gardapó

PINTURA A desaparición do muro nas construccións góticas significou a eliminación de pintura nos interiores das igrexas Desenvólvese noutros ámbitos: os libros de miniaturas e os retablos (pintura sobre táboa) Caracterízase por: - A similitude coa escultura, aínda que máis variedade - O predominio da línea sobre a cor - Os fondos dourados, símbolo do sobrenatural, de tradición bizantina

Rompen coa tradición gótica e sentan os precedentes do Renacemento Italia no s. XIV (Trecento): - escola de Siena (Simone Martini) - escola de Florencia (Giotto) Flandres no s. XV: van Eyck

TRECENTO ITALIANO Escola de Siena Domina a liña fronte ao volume Cor decorativa Doces, sentimentais, tenros Pervive o gótico e o bizantino cos seus fondos dourados SIMONE MARTINI- Anunciación Minucioso e detallista Elegancia, beleza Liñas curvas e sinuosas (goticismo)

GIOTTO - Sentido narrativo pero interese polo esencial da escena, prescindindo doutros elementos Trazo profundamente marcado e sólidos volumes Figuras pouco estilizadas Maior naturalismo. Humaniza os personaxes bíblicos de acordo co gusto burgués Xestualidade para expresar sentimentos, valor dramático que serve para dar unidade psicolóxica Inserción da paisaxe rural ou urbana, de xeito esquemático Inicia profundidade para representar o espacio: composición por medio de diagonais, figuras de costas no primeiro plano Espacios baleiros e composicións asimétricas Rasgos físicos: ollos chinescos, mirada profunda, labios entreabertos. Os rostros non son retratos, non se diferencian Pintura ó fresco en grandes paneis Traballos: Asís, Padua Escola de Florencia Retrato de Paolo Uccello

Capela Scrovegni (Padua) As historias sobre a vida de Xesús e da Virxe, encadradas por orlas con medallóns,un total de 36 cadros, organizadas en tres franxas superpostas. Configuran unha especie de fiestra, cada unha cun episodio

Lamentación sobre o corpo de Cristo. Intensidade expresiva subliñada pola xestualidade, sentido dramático real non convencional Fondo montañosos, desapareceron os fondos dourados, se ben son solo telóns para a composición Composición en diagonais (montaña e grupo esquerdo) e profundidade poñendo figuras de costas no primeiro plano Escorzos dos anxos Diversidade de posturas Formas monumentais Brillante colorido Os nimbos son engadidos en estuco

COMPARACIÓN A capacidade de representar a realidade: a xestualidade de San Xoán (contención da angustía fronte á apaixonado movemento); constatamos a existencia de espacio e de aire entre as figuras, non se amontanan; non precisa o vello artificio de mostrar todas e cada unha delas completamente enteiras para transmitir a sensación de vida Miniatura da segunda metade do XIII

Unha nova clase social, a burguesía enriquecida, comeza a demandar obras de arte, cadros pequenos, para adornar as súas vivendas. Son demandas de particulares ou de gremios FLANDRES, S. XV - Se ben trata preferentemente temas relixiosos, cunha interpretación caseira da relixión, tamén introduce outros novos: o retrato, a paisaxe, naturezas mortas, escenas de interior - Obras de pequeno formato para as vivendas ou capelas privadas. Grandes escenas a escala diminuta, en total oposición ó fresco monumental e decorativo italiano Novidade técnica: óleo sobre táboa (para aglutinar o po dos pigmentos e formar a pasta para pintar emprega aceite de liñaza, no lugar do ovo con que se facía a pintura ao temple). Ó secarse máis lentamente permite crear veladuras (superposición de pinceladas, a modo de capas que crea como velos de luz, transparencias) que dan ás pinturas unha intensidade da cor, uns matices e unha brillantez ata entón descoñecidas. O acabado semella un esmalte de debuxo preciso e detalladísimo

Unha minuciosidade que inclúe os elementos máis mínimos. Describe a realidade circundante tomada da observación directa. Significación dos obxectos Amor á paisaxe que presenta múltiples variedades. Se se trata de interiores, entra polas fiestras. Sempre adoitan presentar a liña de horizonte moi alta Naturalismo, representando a realidade sen idealizacións físicas. Veraz e obxectivo Pregas acartonadas

VAN EYCK, Jan e Hubert Políptico do Cordeiro Místico Ubicación das figuras de xeito instintivo, non hai perspectiva científica Paisaxes inventados: urbano na Anunciación e rural na Adoración

Adán e Eva Realismo sorprendente, sen idealización algunha

VAN EYCK, Jan Matrimonio Arnolfini

A mán dereita sobre o ventre,símbolo de fertilidade Tamén a cor verde simboliza fertilidade Toma a man da muller = compromiso Levanta a man dereita en sinal de xuramento sagrado O can, símbolo da fidelidade e do amor terrenal Van descalzos, o que indica que pisan sobre chan sagrado Os zocos do home están cerca da saída, indicando a súa actividade fora do fogar O calzado da muller está baixo a cadeira, no interior do fogar Rosario de cristal, regalo habitual do noivo. O cristal representa a pureza e o rosario a obriga de ser devota Espello. Coas 10 estacións do Vía Crucis No espello, os irmáns Van Eyck, testemuños da boda Na lámpara hai unha vela encendida en pleno día, Simboliza a Cristo que santifica a unión Froitas que recordan o estado de inociencia de Adán e Eva antes do pecado orixinal, ou tamén a fertilidade O leito, símbolo da unión matrimonial, en vermello = paixón Encima a sinatura, testigos e autoría Santa Margarida

A Virxe do chanceler Rolin Minuciosidade Sen xerarquía Poderoso retrato Alusións simbólicas Contrastes

VAN der WEYDWN O Descendemento Os donantes están dentro a escena

O BOSCO. Tríptico da Xardín das Delicias Sátira da sociedade do seu tempo con lectura moralista Imaxes surrealistas

O carro do heno é unha alegoría dos praceres que se esfuman pero todos queren coller heno del